Nomadi — Storie Di Mare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Storie Di Mare" van Nomadi.
Songteksten
Molto secca era la pelle del nostromo
la sua mano calda come il caldo mare
venne un vento a spettinare le sue onde
il veliero non pot pi№ navigare,
il veliero non pot pi№ navigare.
Da uno squarcio nel suo ventre cos¬ immondo
casse d'oro e di gioielli a galleggiare
vecchi legni gi marciti dalle onde
cento vite e una gran rabbia da scoppiare,
cento vite e una gran rabbia da scoppiare.
Mille storie nella sabbia a conservare
i segreti delle scienze e le illusioni
una vecchia cassa piena di canzoni
notti eterne senza stelle a illuminare,
notti eterne senza stelle a illuminare.
Sulla roccia schiaffeggiata e trasformata
siede l'uomo coi capelli color sale
riflettendo la sua vita romanzata
la risposta con lo sguardo a chi gli pare,
la risposta con lo sguardo a chi gli pare.
La sua vita con fatica vela e vola
il ricordo come il riccio buca il mare
quel veliero nelle fiabe gi s'invola
resta solo gi№ un relitto a ricordare.
Quante storie che ci sputa fuori il mare
sputa fuori solo la punteggiatura
di un romanzo che nasconde dei suoi buchi
mille pagine di un diario di minuti
ti ricordano che l¬ la vita dura,
ti ricordano che l¬ la vita dura.
Songtekstvertaling
Zeer droog was de huid van de nostromo
zijn hand heet als de hete zee
een wind kwam om de golven te ontwarren.
de zeilboot geen pot meer№ sail,
de zeilboot kan niet meer varen.
Van een snee in haar vieze buik.
goud-en juwelenkistjes om te drijven
oude bossen al verrot door de golven
honderd levens en een grote woede te barsten,
honderd levens en veel woede om uit te breken.
Duizend verhalen in het zand om te bewaren
de geheimen van wetenschap en illusies
een oude kist vol liedjes
eeuwige nachten zonder sterren om te verlichten,
eeuwige nachten zonder sterren om te verlichten.
Op de rots geslagen en gedraaid
zit de man met het Zoutkleurige haar
het weerspiegelt zijn geromantiseerde leven.
het antwoord met de blik op wie hij wil,
het antwoord met de blik op wie hij wil.
Zijn leven met vermoeide zeilen en vliegen
het geheugen als de Egel gaapt de zee
dat zeilschip in sprookjes vliegt al.
het blijft alleen gi№ een wrak om te onthouden.
Hoeveel verhalen die ons uit de zee spuwen
spuugt gewoon interpunctie uit.
van een roman die zijn gaten verbergt
duizend pagina ' s van een minuut dagboek
herinner je eraan dat het leven duurt,
ze herinneren je eraan dat het leven duurt.