Nomadi — Il vecchio e il bambino songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il vecchio e il bambino" van Nomadi.
Songteksten
Un vecchio e un bambino si preser per mano
E andarono insieme incontro alla sera.
La polvere rossa si alzava lontano
E tutto brillava di luce non vera.
L’immensa pianura sembrava arrivare
Fin dove l’occhio di un uomo poteva guardare,
E tutto d’intorno non c’era nessuno
Solo il tetro contorno di torri di fumo.
I due camminavano, il giorno cadeva
Il vecchio parlava e piano piangeva.
Con l’anima assente, con gli occhi bagnati
Seguiva il ricordo di miti passati.
I vecchi subiscon le ingiurie degli anni
Non sanno distinguere il vero dai sogni,
I vecchi non sanno, nel loro pensiero
Distinguer nei sogni il falso dal vero.
E il vecchio diceva, guardando lontano,
''Immagina questo coperto di grano,
Immagina i frutti, immagina i fiori
E pensa alle voci e pensa ai colori.
E in questa pianura fin dove si perde
Crescevano gli alberi e tutto era verde,
Cadeva la pioggia, segnavano i soli
Il ritmo dell’uomo e delle stagioni.''
Il bimbo ristette, lo sguardo era triste,
E gli occhi guardavano cose mai viste,
E poi disse al vecchio con voce sognante
''Mi piaccion le fiabe, raccontane altre
Songtekstvertaling
Een oude man en een kind houden elkaars hand vast.
En ze gingen samen om elkaar te ontmoeten in de avond.
Het rode stof steeg ver weg.
En alles scheen met niet echt licht.
De onmetelijke vlakte scheen te komen.
Hoe ver het oog van een man kan kijken,
En overal was er niemand.
Alleen de donkere omtrek van rooktorens.
De twee liepen, de dag viel
De Oude man praatte en huilde langzaam.
Met de ziel afwezig, met de ogen nat
Het volgde de herinnering aan vroegere mythes.
De ouderen lijden onder de beledigingen van de jaren
Ze kunnen de waarheid niet uit dromen vertellen.,
De ouderen weten het niet, in hun gedachten
Onderscheid in dromen het valse van het ware.
En de Oude man zei, wegkijkend,
"Stel je voor dat dit bedekt is met tarwe,
Stel je de vruchten voor, stel je de bloemen voor.
En denk aan de stemmen en denk aan de kleuren.
En in deze vlakte voor zover je verliest
De bomen groeiden en alles was groen,
De regen viel, de zon werd gemarkeerd
Het ritme van de mens en de seizoenen.''
De baby is gekrompen, de blik was verdrietig,
En de ogen keken naar dingen die nooit gezien waren.,
En toen zei hij tegen de Oude man met een dromerige stem
"Ik hou van sprookjes, vertel anderen