Noël Coward — Imagine the Duchess's Feelings songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Imagine the Duchess's Feelings" van Noël Coward.
Songteksten
The duchess had manner, for dignity lurks
In the shadows of Debret
But fate threw a spanner smack into the works
Tarnishing her coronet
Three large sons were born to her
But one sad morn to her
There came a premonition of regret
Said the duchess «Well—
Something doesn’t gel.»
Said the duchess. «Well!
Hell!»
Imagine the duchess’s feelings
On having hatched out her brood
To find her first son was weak, though well-mannered, Her second rather stupid
And the third plain rude
Her eldest son, when in trouble, went white
Her second son looked blue and hung his head
But imagine the duchess’s feelings
When her youngest son went red!
She sent them to Etton, traditional youth
Was theirs whatever else they’ve got
But nothing could sweeten the bitterest truth
That baby wasn’t quite so hot
High life gave no joy to him
The hoi polloi to him
Provided something that his peers did not
Said her grace aghast
«Is it going to last?»
Said her grace aghast
«Blast!»
Imagine the Duchess’s feelings—
You could have pierced her with swords—
When she discovered her youngest, liked Lenin
And sold the Daily Worker near the House of Lords
Her eldest son went to Boodle’s and White’s
Her second joined the blues his father led
But imagine the Duchess’s feelings
When her youngest son went Red
Imagine the duchess’s feelings
Her overwhelming despair
To find her third son hobnobbed with the butler
And sang The Internationale in Belgrave square
Her first son’s debts bled the family white
Her second son blu’d everything and fled—
But imagine the Duchess’s feelings
When the apple of the eye went Red
Poor mammy
Her youngest son went red
Songtekstvertaling
De Hertogin had manieren, want waardigheid loert
In de schaduwen van Debret
Maar het lot gooide een moersleutel in het werk
Haar coronet bezoedelen
Drie grote zonen werden voor haar geboren.
Maar een droevige morgen voor haar
Er kwam een voorgevoel van spijt.
De Hertogin zei:—
Er klopt iets niet.»
Zei de Hertogin. "Welnu!
Verdomme!»
Stel je de gevoelens van de Hertogin voor.
Na het uitkomen van haar kroost
Om haar eerste zoon te vinden was zwak, hoewel goed gemanierd, haar tweede nogal dom
En de derde gewone onbeschoft
Haar oudste zoon werd Wit toen hij in de problemen zat.
Haar tweede zoon zag er Blauw uit en hing zijn hoofd op.
Maar stel je de gevoelens van de Hertogin voor.
Toen haar jongste zoon rood werd!
Ze stuurde ze naar Etton, traditionele jeugd.
Was van hen wat ze nog meer hebben
Maar niets kan de bitterste waarheid verzachten.
Die baby was niet zo lekker.
Het hoge leven gaf hem geen vreugde.
De hoi polloi voor hem
Op voorwaarde dat zijn gelijken niet
Zei Hare Hoogheid aghast
"Gaat het duren?»
Zei Hare Hoogheid aghast
"Verdorie!»
Stel je de gevoelens van de Hertogin voor.—
Je had haar kunnen doorboren met zwaarden.—
Toen ze haar jongste ontdekte, hield ze van Lenin.
En verkocht de Daily Worker in de buurt van het Hogerhuis
Haar oudste zoon ging naar Bootle 's en White' s.
Haar tweede werd lid van de blues die zijn vader leidde.
Maar stel je de gevoelens van de Hertogin voor.
Toen haar jongste zoon rood werd
Stel je de gevoelens van de Hertogin voor.
Haar overweldigende wanhoop
Haar derde zoon hobnobbelde met de butler.
En zong de Internationale op het Belgrave square
De schulden van haar eerste zoon lieten de familie Wit bloeden.
Haar tweede zoon blude alles en vluchtte.—
Maar stel je de gevoelens van de Hertogin voor.
Toen de oogappel rood werd
Arme mammie.
Haar jongste zoon werd rood.