Noekk — The Minstrel's Curse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Minstrel's Curse" van Noekk.
Songteksten
In olden times a castle proud and true
Shone across the land to the ocean blue
There sat a mighty king once, victorious and renowned
With ashen face upon his throne, he glowered and he frowned
His only thought was terror and wrath his only mood
His words were scourge and cudgel, his signature was blood
The hour is upon us, a noble minstrel pair
From journeys long returning to the castle fair
Beneath the lofty pillarsthe minstrels can be seen
Upon the throne are seated the monarch and his queen
They summon all their power, evoking joy and pain
The king’s heart now is stony, they’ll make it soft again
The king is awe-inspiring like bloody northern light
The queen is sweet and gentle just like the moon at night
Times of youth may vanish, yet memory will stay
Like a radiant rainbow banishes all dismal clouds away
My anguish shuns the rainbow’s gleam. Lest the memory depart
Tell me, do childhood’s dreams still linger in your heart?
You sang and wisely ser your words, that you may reap your just rewards!
I’ll sing you a legend of the test that was decided by the sword
When only blood could pay for blood, those are the songs I like the best!
As though by stormwind scattered is gone the listener’s host
The young man in his master’s arm has given up his ghost
I curse you, haughty palace and all your fearful slaves
Until avenging spirit scatters dust upon your graves
Thy name shall be forgotten, the page of history torn
Like the last gasp of dying, in empty air forlorn!
I curse you!
The old man cried in anger and anger heard his prayer
The walls have turned to rubble, all lying broken there
No song recalls the king’s name, for better or for worse
Expunged and quite forgotten. That is the minstrel’s curse!
Songtekstvertaling
In oude tijden een kasteel trots en waar
Over het land naar zeeblauw
Daar zat eens een machtige koning, zegevierend en vermaard
Met het aangezicht van ashen op zijn troon, schitterde hij en fronste hij.
Zijn enige gedachte was angst en toorn zijn enige stemming
Zijn woorden waren gesel en knobbel, zijn handtekening was bloed.
Het uur is nabij, een edelmoedig Mensch.
Van reizen lang terugkeren naar de kasteelbeurs
Onder de hoge Pillars zijn de minstrelen te zien.
Op de troon zitten de monarch en zijn koningin.
Ze roepen al hun kracht op, roepen vreugde en pijn op.
Het hart van de koning is nu stenig, ze zullen het weer zacht maken
De koning is ontzagwekkend als een bloederig Noorderlicht.
De koningin is lief en zacht, net als de maan ' s nachts.
Tijden van jeugd kunnen verdwijnen, maar het geheugen zal blijven
Als een stralende regenboog verbant alle sombere wolken weg
Mijn angst schudt de glans van de regenboog af. Opdat de herinnering niet verdwijnt.
Vertel me, hangen de dromen van je jeugd nog steeds in je hart?
U zong en wees wijselijk uw woorden, zodat u uw rechtvaardige beloningen kunt oogsten!
Ik zal een legende zingen over de test die door het zwaard werd beslist.
Toen alleen bloed kon betalen voor bloed, dat zijn de liedjes die ik het beste vind!
Alsof stormwind verstrooid is. de luisteraar ' s gastheer is verdwenen.
De jongeman in de arm van zijn meester heeft zijn geest opgegeven.
Ik vervloek je, hooghartig paleis en al je angstige slaven.
Totdat de wrekende geest stof op jullie graven verspreidt.
Uw naam zal worden vergeten, de pagina van de geschiedenis verscheurd
Zoals de laatste zucht van sterven, in lege lucht verloren!
Ik vervloek je!
De Oude man huilde in woede en woede hoorde zijn gebed
De muren zijn in puin veranderd, allemaal gebroken.
Geen enkel lied herinnert aan de naam van de koning, in goede en slechte tijden.
Uitgewist en helemaal vergeten. Dat is de vloek van de minstreel!