Nocte Obducta — Der Durst In Meinen Augen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der Durst In Meinen Augen" van Nocte Obducta.
Songteksten
Oh, tiefe Nacht… wir, sechs dunkle Fürsten, die wir waren
Im Prunkgemach von schwerem Samt und blutig roten Farben
Das Licht der schweren Kandelaber brach sich zart in schwerem Wein
Benetze unsre Augen, die so hungrig mit dem Purpurschein
«Oh, schönes Kind… höre nur, der Tod ruft deinen Namen»
Der Mond sah bleich auf sie hinab, sie stand am eigenen Grabe
«Die Finsternis, sie ruft nach dir, wirst Du ihr wiederstehen?»
Mein Ruf erwürgt dein Tageslicht, du wirst es nie mehr sehen
Lächelnd sprach die Nacht und schuldig der Blasphemie
Des verlangens
Verfluchend die Enthaltsamkeit
Und ich sah in den kristallenen Spiegeln
Den Durst in meinen Augen
Besinnliche Momente in der Ahnenbildergalerie
Die staub’gen Reihen finsterer Gemälde halb verfault und klamm
Dennoch saß das Leben tief in ihren zeitbefall’nen Blicken
«Du bist auch ein Wolf, der trotzt der Liebe reißen muß das lamm»
Die Abbilder der längst verstorb’nen zogen mich in ihren Bann
Der Wein in meinem Blute hauchte ihnen wieder Leben ein
Sie wußten, was ich war, ihr Fluch quoll durstig noch in meinen Adern
Durst trieb mich nun einmal durchs Treppenhaus von Stein
Ich öffnete leiese die kunstvollen Türen
Die Schatten empfingen mich als einen der ihren
Den Tod in den Augen durch eisigen Regen
Schritt ich ihr, deren Ende besiegelt, entgegen
Mondlichtdurchsetzt war der Mitternachtsnebel und träumte von Tod und von Leben
Liebkoste in naßkalter, böser Umarmung ein Standbild von Nehmen und Geben
Jung war das Fleisch, dem dem Tod ich gegeben, ich hielt in den Armen den
sterbenden Schmerz
Noch immer vermochte ihr süßes Gesicht zu erwärmen mein stetig erkaltendes Herz
Und als ich mich all dieser Nächte entsann, da durchfuhr mich ein eisiger
Schauer
Der Nachgeschmack fremden Blutes, er barg stets ein schweres Armoa von Trauer
Doch aufrichtiger Dank und ein stummes Versprechen, ein dem Tod abgerungenes «Ja»
Lag jetzt wie ein Siegel erstarrender Hoffnung in ihrem schon leblosen Augenpaar
Es reflektierten die blicklosen Blicke
Den Durst in meinen Augen
Songtekstvertaling
Oh, diepe nacht ... wij, zes duistere prinsen die we waren
In de pracht van zwaar fluweel en bloederige rode kleuren
Het licht van de zware kandelaar brak delicaat in zware wijn.
Onze ogen nat maken die zo hongerig zijn met de Crimson
"Oh, mooi kind ... alleen horen, de dood roept je naam»
De maan keek neer op haar bleek, ze stond bij haar eigen graf
"Duisternis, het roept je, wil je het weerstaan?»
Mijn oproep verstikt je daglicht, je zult het nooit meer zien.
Glimlachend sprak de nacht en schuldig aan godslastering
Verlangen
De onthouding vervloeken
En ik keek in de kristallen spiegel
De dorst in mijn ogen
Contemplatieve momenten in de genealogische galerij
De stofrijen van donkere schilderijen half verrot en klam
Toch zat het leven diep in hun tijd-aangetaste blikken.
"Je bent ook een Wolf die de liefde tart moet het Lam verscheuren»
De beelden van de lang geleden overleden trok me onder hun betovering.
De wijn in mijn bloed blies leven terug in hen.
Ze wisten wat ik was, hun vloek was nog steeds dorstig in mijn aderen.
Dorst dreef me door de trap van steen
Ik opende de sierlijke deuren naar leiiese
De schaduwen ontvingen mij als een van hun
Dood in de ogen door ijskoude regen
Ik stap naar haar toe, wiens einde verzegeld is.
Maanlicht door de nachtelijke mist en droomde van de dood en van het leven
Streel in een natte koude, kwade omhelst een stil beeld van nemen en geven
Jong was het vlees waaraan ik de dood gaf, ik hield in mijn armen de
stervende pijn
Toch kan haar lieve gezicht mijn koud hart verwarmen.
En toen ik me al die nachten herinnerde, een ijzige
Rilling
De nasmaak van vreemd bloed, verborg hij altijd een zware Armoa van verdriet.
Maar hartelijk dank en een stille belofte, een "ja" afgesneden van de dood»
Nu liggen als een zegel van bevroren hoop in hun reeds levenloze paar ogen
Het weerspiegelde de gezichtsloze blikken.
De dorst in mijn ogen