Nine Eleven — Sen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sen" van Nine Eleven.
Songteksten
It’s a dead end.
The whole earth has been covered by the asphalt,
And the sun sets no longer.
Every fucking breathing thing has to die.
Sen’s freedom fades through short-living years.
From the sky the vultures spy on the world with forgotten colors:
They’re looking for dreams which could escape them.
And they would love that Sen asked them to let her live…
Spend all her life, half-dead,
Washing our lies stuck to the linoleum of these golden cells.
«One never forgets people one loves,
But it’s often hard to remember them'
She has now to make this choice,
Disown or forget herself,
Abandoned to the madness of the automatic mode of afterlife.
No more lions to tame in here,
Just some pigs to feed and satisfy cause everything has a one-life use.
Like the last kiss she though she shared was…
One never forgets people one loves,
But it’s often hard to remember them.
It’s a dead end. Even her name didn’t resist to time…
She just sold it to the body she uses.
Here, a «none-faced"spies on her…
It’s the shadow stolen from her.
It tears your heart apart and exchanges money against your blood.
Pan, did you make the right choice in the ogre’s secret place?
But it’s the first round to win !
To remember she’s neither the eternal sunshine in which we drown nor the wads,
The food we eat, or the work «offered"in which we lose ourselves…
It’s better to burn out than to fade away!
The midnight express is waiting now for Sen,
With its own ghosts, reflections and her last hopes.
One never forgets people one loves,
But it’s often hard to remember them
Songtekstvertaling
Het loopt dood.
De hele aarde is bedekt met asfalt.,
En de zon gaat niet meer onder.
Elk ademding moet sterven.
Sen ' s Vrijheid vervaagt door kortlevende jaren.
Vanuit de hemel bespioneren de gieren de wereld met vergeten kleuren.:
Ze zijn op zoek naar dromen die aan hen kunnen ontsnappen.
En ze zouden het geweldig vinden dat Sen hen vroeg om haar te laten leven.…
Haar hele leven, halfdood,
Onze leugens aan het linoleum van deze gouden cellen wassen.
"Men vergeet nooit mensen waar men van houdt,
Maar het is vaak moeilijk om ze te onthouden.
Ze moet nu deze keuze maken.,
Zichzelf verloochenen of vergeten,
Verlaten door de waanzin van de automatische modus van het hiernamaals.
Geen leeuwen meer om te temmen.,
Gewoon wat varkens om te voeden en te bevredigen want alles heeft een eenmalig gebruik.
Zoals de laatste kus die ze deelde was…
Men vergeet nooit mensen waar men van houdt.,
Maar het is vaak moeilijk om ze te onthouden.
Het loopt dood. Zelfs haar naam hield geen rekening met de tijd.…
Ze verkocht het aan het lichaam dat ze gebruikt.
Hier bespioneert een 'geen gezicht' haar.…
Het is de schaduw die van haar gestolen is.
Het verscheurt je hart en ruilt geld tegen je bloed.
Pan, heb je de juiste keuze gemaakt in de geheime plek van de ogre?
Maar het is de eerste ronde die wint !
Om te onthouden dat ze niet de eeuwige zon is waarin we verdrinken noch de wads,
Het voedsel dat we eten, of het werk "aangeboden"waarin we onszelf verliezen…
Het is beter om op te branden dan weg te vervagen!
De midnight express wacht nu op Sen.,
Met zijn eigen geesten, reflecties en haar laatste hoop.
Men vergeet nooit mensen waar men van houdt.,
Maar het is vaak moeilijk om ze te onthouden.