Nile — Von Unaussprechlichen Kulten songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Von Unaussprechlichen Kulten" van Nile.

Songteksten

I hath dreamed bleak and grim
Desolate visions of the pre-human serpent Volk
And communed with long-dead reptiles
Siliently watching through the ages in cold, curious apathy
The unending sorrows and suffering of an abysmal humankind
I dare not again surrender
To the deep sleep
Which ever beckons me Lest I in dread
Shudder at the nameless things
That may at this very moment
Be crawling and lurking
At the slimy edges of my consciousness
Slithering forth from the bowels of their infernal pits
Worshipping their ancient stone idols
And carving their detestable likenesses
On subterranean obelisks of blood soaked granite
I await the day
When the claws of doom shall rise
To drag down in their reeking talons
The weary and hopeless remnants
Of a jaded, decayed, war-despairing mankind
Of a day, when the earth shall open wide
And the black, bottomless, yawning abyss
Engulfs the arrogant civilatizations of man
Chthonic retribution shall ascend
Amidst universal pendemonium
And those who slither and crawl shall rise again
Once more to inherit the earth

Songtekstvertaling

Ik heb somber en grimmig gedroomd.
Desolate visioenen van de voormenselijke slang Volk
En communiceerde met lang dode reptielen.
Stilzwijgend kijkend door de eeuwen heen in koude, nieuwsgierige apathie
Het eeuwige verdriet en het lijden van een afgrijselijke mensheid.
Ik durf me niet meer over te geven.
Naar de diepe slaap
Die mij altijd wenkt dat ik niet bang ben.
Huiver bij de naamloze dingen.
Dat kan op dit moment.
Kruipen en op de loer liggen
Aan de slijmerige randen van mijn bewustzijn
Ze glijden uit de ingewanden van hun helse kuilen.
Het aanbidden van hun oude stenen idolen
En die hun afgrijselijke gelijkenis zagen.
Op ondergrondse obelisken van met bloed doordrenkt graniet
Ik wacht op de dag
Wanneer de klauwen van de ondergang opstaan.
Om hun stinkende klauwen naar beneden te trekken.
De vermoeide en hopeloze overblijfselen
Van een uitgebluste, verdorven en wanhopige mensheid.
Op een dag waarop de aarde wijd opengaat.
En de zwarte, bodemloze, geeuwende afgrond
Overspoelt de arrogante beschaafde mensen
Chthonische vergelding zal opstijgen.
Temidden van universeel pendemonium
En zij die kronkelen en kruipen zullen herrijzen.
Opnieuw om de aarde te erven