Nile — As He Creates So He Destroys songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "As He Creates So He Destroys" van Nile.

Songteksten

At the seething and fiery center
He sits upon his ebon throne
Within his halls of darkness
Which no man has seen and survived the vision
Both blind and bereft of mind
He pipes unceasingly on his reed flute
And the notes that rise and fall in measured patterns
Are the foundations of all the worlds
Ever calculating in sound the structure of space and time
Were his flute ever to suddenly fall silent
All the spheres would shatter into one another
And the myriads of worlds would be unmade
As they were before creation
The flute of the blind idiot
Both makes and unmakes the worlds
In ceaseless combinations
Spinning on the woven carpet of time
No creation without destruction
No destruction without creation
To unmake a thing is to make another
Each time a thing is made another is destroyed
The idiot god on his black throne does not choose
What shall rise into being and what should pass away
He cares only to maintain his mindless unholy music
Of random creation and destruction
No living creature can look upon his face
And endure its terrible heat and black radiance
That is like the reverberating unseen rays of molten iron
Which strike and burn the skin of those who would dare
Gaze into the countenance of the idiot god
Never does he receive supplicants
In his black halls of uncouth angles
Nor does he ever hear prayers or answer them
Endlessly he pipes
And endlessly he devours his own substance
For his hunger is insatiable
As he consumes his own wastes
After the custom of idiots
As the god creates so he destroys
As the god destroys so he creates
As the god destroys so he creates
As the god creates so he destroys

Songtekstvertaling

In het ziekelijke en vurige centrum
Hij zit op zijn ebon troon.
In zijn hallen van duisternis
Die niemand heeft gezien en overleefd.
Zowel blind als verstoken van geest
Hij pijpt onophoudelijk op zijn rietfluit
En de noten die stijgen en dalen in gemeten patronen
Zijn de fundamenten van alle werelden
Ooit berekend in geluid de structuur van ruimte en tijd
Was z ' n fluit ooit stil?
Alle sferen zouden in elkaar vallen.
En de myriaden van werelden zouden worden ontkoppeld
Zoals zij voor de schepping waren.
De fluit van de blinde idioot
Maakt en maakt de werelden los
In onophoudelijke combinaties
Spinnen op het geweven tapijt van de tijd
Geen schepping zonder vernietiging
Geen vernietiging zonder schepping
Een ding ongedaan maken is een ander maken.
Elke keer als een ding wordt gemaakt wordt een ander vernietigd
De idiote god op zijn zwarte troon kiest niet
Wat zal ontstaan en wat zal verdwijnen
Hij geeft alleen om zijn hersenloze, onheilige Muziek.
Van willekeurige creatie en vernietiging
Geen levend wezen kan zijn gezicht zien.
En de hitte en de zwarte gloed verdragen.
Dat is als de stralende, onzichtbare stralen van gesmolten ijzer.
Die de huid van degenen die durven te verbranden
Kijk in het gezicht van de idiote god
Hij zal nooit een smeekbede ontvangen.
In zijn zwarte hallen van onbeleefde hoeken
En Hij verhoort de salaat niet en Hij verhoort hen niet.
Eindeloos he buizen
En hij verslindt zijn eigen substantie.
Want zijn honger is onverzadigbaar
Terwijl hij zijn eigen afval consumeert
Naar de gewoonte van idioten
Zoals de god schept, zo vernietigt hij
Zoals de god vernietigt, zo schept hij
Zoals de god vernietigt, zo schept hij
Zoals de god schept, zo vernietigt hij