Nightrage — Drug songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Drug" van Nightrage.
Songteksten
All our mysteries remain unsolved. Now when my blindfold is cast.
No judgement cast upon them.
They who broke their vows that i trusted in and all that i saw of their eyes.
Was the dead stare behind their masks.
A new desease is born.
Uncurable and scorned. Watch as their smiles go black.
Stabbed in the back.
Oh, the solitude and the days of pain.
I’m awake through the nightmares of life.
And your thoughts never travel to them.
Them you stepped upon to reach your place.
And all that i saw of my dream.
Was the laughter behind my back.
And now the waves they clash.
Upon those distant shores.
Their mesmerizing sound.
Fills the air I breathe.
Awake through ages.
Of a life of shallow tears.
I take flight, aiming for the land that knows no fear.
Dark is the night of the loneliest journey.
Down paths forsaken and rarely tread.
No light to guide these steps to freedom.
All hope would be lost if I stopped believing.
Our mysteries remain unsolved. Now when my blindfold is cast.
No judgement cast upon them.
They who broke their vows that i trusted in and all that i saw of their eyes.
Was the dead stare behind their masks.
A new desease is born.
Uncurable and scorned. Watch as their smiles go black.
Stabbed in the back.
Songtekstvertaling
Al onze mysteries blijven onopgelost. Nu is mijn blinddoek geworpen.
Er is geen oordeel over hen uitgesproken.
Zij die hun geloften braken waarin ik vertrouwde en alles wat ik van hun ogen zag.
Was de dode blik achter hun maskers.
Een nieuwe ziekte is geboren.
Ongeneeslijk en verachtelijk. Kijk hoe hun glimlach zwart wordt.
In de rug gestoken.
De eenzaamheid en de dagen van pijn.
Ik ben wakker door de nachtmerries van het leven.
En je gedachten reizen nooit naar hen.
Op hen stapte je om je plaats te bereiken.
En alles wat ik zag van mijn droom.
Was het gelach achter mijn rug.
En nu botsen de golven.
Op die verre kusten.
Hun betoverende geluid.
Vult de lucht die ik adem.
Wakker door eeuwen heen.
Van een leven van ondiepe tranen.
Ik vlieg, richt op het land dat geen angst kent.
Donker is de nacht van de eenzaamste reis.
Paden verlaten en zelden betreden.
Geen licht om deze stappen naar de vrijheid te leiden.
Alle hoop zou verloren zijn als ik stopte met geloven.
Onze mysteries blijven onopgelost. Nu is mijn blinddoek geworpen.
Er is geen oordeel over hen uitgesproken.
Zij die hun geloften braken waarin ik vertrouwde en alles wat ik van hun ogen zag.
Was de dode blik achter hun maskers.
Een nieuwe ziekte is geboren.
Ongeneeslijk en verachtelijk. Kijk hoe hun glimlach zwart wordt.
In de rug gestoken.