Nicole — Der letzte Tag am Meer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der letzte Tag am Meer" van Nicole.
Songteksten
Er liebte den stillen Ozean so sehr
als ob das smaragdgrüne Meer
sein eigenes Vermächtnis wär
Ich genoss in vollen Zügen unsere phantasievollen Reisen
schloss meine Augen
hörte auf seinem Schoss die Möwen kreisen
Trieben glückselig vom tobendem Seegang umringt
bei Flut und Ebbe gegen den Wind
mieden seichte Fahrwasser — brausten tollkühn hinaus
bevor wir aus dem Ruder liefen
fuhr er stehts die Landungsbrücke aus
Hieß es Abschied nehmen
strömten mir salzige Perlen übers Kindergesicht
klammerte mich nach Leibeskräften
an die schäumende Gicht
Den zweisamen Gezeiten Adieu zu sagen
fiel unerbittlich schwer
fand schwachen Trost
wenn seine Altersweisheit resümierte
Irgendwann ist immer — DER LETZTE TAG AM MEER
Die Botschaft hörte ich wohl
doch selbst Jahre später verstand ich sie nicht
zumal im süssen Jugendwahn
das Leben schier unendlich ist
Der letzte Tag am Meer hieß
bis zum nächsten Mal für mich
Schenkte jener dunklen Prophezeihung
nur äußerst bescheidenes Gewicht
glättete so manche Woge schon bald aus eigner Kraft
schickte eifrig Flaschenpost und öffnete gar unbedacht
die Schleusen zunehmend allein am turbulenten Abenteuer-Wehr
stemmte mich dagegen — doch
Er verkam zur Rarität — UNSER LETZTER TAG AM MEER
Wollte alles nachholen
Irgendwann, wenn der Sturm sich legt
wollte zurück auf seinen Schoss
Warum erhörte keiner mein Gebet?
Wollte mit ihm ans Meer, denn er hat es nie geseh’n
Die Zeit lief uns davon im Vorübergeh'n
Es war ein Abschied ohne Abschied
Das Schicksal ist nicht fair
Er begab sich wie der stille Ozean
in den Fluß ohne Wiederkehr
den zweisamen Gezeiten
Lebewohl zu sagen fällt gnadenlos schwer
ein schwacher Trost, sein Resümee
Irgendwann ist immer — DER LETZTE TAG AM MEER
Songtekstvertaling
Hij hield zoveel van de Stille Oceaan.
alsof de Smaragd zee
zijn eigen nalatenschap zou zijn
Ik heb genoten van onze fantasierijke reizen.
sluit mijn ogen
hoorde op zijn schoot, de meeuwen cirkelen rond.
De golven zijn heerlijk omsloten door de woeste zee.
bij hoog tij en laag tij tegen de Wind
vermeden ondiep stromend water-brulde roekeloos uit
voordat we de controle verloren.
hij reed van de brug af.
Was het om afscheid te nemen?
salty parels streamde over het gezicht van mijn kind
vasthouden aan fysieke kracht
naar de schuimende jicht
Afscheid nemen van de twee Tome getijden
hard gevallen.
vond een zwakke troost
toen zijn leeftijd wijsheid samenvatte
Soms is altijd — de laatste dag aan Zee
Ik heb waarschijnlijk de boodschap gehoord.
maar zelfs jaren later begreep ik ze niet.
vooral in de zoete waan van de jeugd
het leven is bijna oneindig.
De laatste dag aan Zee werd genoemd
tot de volgende keer voor mij.
Gaf die duistere profetie
slechts zeer bescheiden gewicht
hij heeft wat golven gladgestreken uit eigen kracht.
stuurde vurig fles post en opende Gar onzorgvuldig
de sluizen staan steeds meer alleen op het turbulente avontuur Weir.
duwde me er tegenaan-maar
Hij verkam de zeldzaamheid-onze laatste dag aan Zee
Ik wilde alles inhalen.
Soms als de storm rustig is.
hij wilde weer op schoot.
Waarom heeft niemand mijn gebed gehoord?
Hij wilde met hem naar de zee, omdat hij het nooit zag.
De tijd liep van ons weg in het voorbijgaan
Het was een afscheid zonder afscheid
Het lot is niet eerlijk.
Hij ging als de Stille Oceaan.
in de rivier van no return
het getij van de twee
Afscheid nemen is genadeloos moeilijk.
een zwakke troost, zijn samenvatting
Soms is altijd — de laatste dag aan Zee