Nicole Croisille — La Garonne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Garonne" van Nicole Croisille.
Songteksten
Les villages s´appellent Sauternes
Saint-Estève, ou Saint-émilion
Les pierres sont belles, et la lumière est bonne
Entre les vignes, et la braconne
Toute une enfance à l´ombre de la maison de mon grand-père
J´étais si jeune, et je regardais la Garonne
Et je ne pensais à personne quand je rêvais à l´homme
A qui plus tard ma vie de femme serait liée
Comme, comme la Garonne, qui roule et sonne
Comme un accent, j´ai la passion d´être amoureuse
De tout mon coeur de tout mon sang, oh oh oh
Comme, comme la Garonne, qui s´élargit vers l´océan
Qui tourbillonne et s´abandonne
J´ai toujours su que je l´aurais, ce grand amour
La forêt et l´océan au bout
La terre nue, les grands pins fourbus
La vie qui m´a roulée comme elle pouvait
Mais pas vraiment comme je voulais
Et un après-midi un de ces orages soudain
Et qui vous jette la folie en tête, sur la peau
D´un homme un peu poète, mais qui après tout n´est qu´un homme
J´ai tellement d´amour tout à coup
Je te le donne
Comme, la Garonne, roule et sonne, tourbillonne
S´abandonne, et rayonne
Je savais
Je l´aurais
Cet amour
Songtekstvertaling
De dorpen sappellent Sauternes
Saint-Estève of Saint-Emilion
De stenen zijn mooi, en het licht is goed
Tussen de wijnstokken en de stroper
Een jeugd in de schaduw van mijn grootvaders Huis
Ik was zo jong, en ik keek naar de Garonne
En ik dacht aan niemand toen ik droomde van de man
Met wie later mijn leven als vrouw verbonden zou zijn
Zoals de Garonne, die rolt en klinkt
Als accent heb ik de passie om verliefd te zijn.
Met heel mijn hart met al mijn bloed, oh oh oh
Zoals de Garonne, die selargit naar Locean
Wie swirls en sabandonne
Ik heb altijd geweten dat ik won, die grote liefde
Het bos en Locean aan het einde
De kale grond, de grote fourbus Pines
Het leven dat me rolde als ze kon
Maar niet echt zoals ik wilde.
En op een middag een van die plotselinge onweersbuien
En die waanzin in je hoofd gooit, op de huid
Een man een kleine dichter, maar die per slot van rekening slechts een man is
Ik was opeens zo vervloekt.
Ik geef het je.
Zoals, de Garonne, rolls and sounds, swirls
Sabandonne en rayon
Ik wist het.
Ik was aan het winnen.
Deze liefde