Nicolas Bacchus — Cayenne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cayenne" van Nicolas Bacchus.
Songteksten
Ô mon vieux Maroni, ô Cayenne la douce !
Je vois les corps penchés de quinze à vingt fagots
Autour du mino blond qui fume les mégots
Crachés par les gardiens dans les fleurs et la mousse.
Un clop mouillé suffit à nous désoler tous.
Dressé seul au dessus des rigides fougères
Le plus jeune est posé sur ses hanches légères
Immobile, attendant d'être sacré l'époux.
Et les vieux assassins se pressant pour le rite
Accroupis dans le soir tirent d’un bâton sec
Un peu de feu que vole, actif, le petit mec
Plus émouvant et pur qu’une émouvante bite.
Le bandit le plus dur, dans ses muscles polis
Se courbe de respect devant ce gamin frêle.
Monte la lune au ciel. S’apaise une querelle.
Bougent du drapeau noir les mystérieux plis.
T’enveloppent si fins, tes gestes de dentelle !
Une épaule appuyée au palmier rougissant
Tu fumes. La fumée en ta gorge descend
Tandis que les bagnards, en danse solennelle,
Graves, silencieux, à tour de rôle, enfant,
Vont prendre sur ta bouche une goutte embaumée,
Une goutte, pas deux, de la ronde fumée
Que leur coule ta langue. Ô frangin triomphant,
Divinité terrible, invisible et méchante,
Tu restes impassible, aigu, de clair métal,
Attentif à toi seul, distributeur fatal
Enlevé sur le fil de ton hamac qui chante.
Ton âme délicate est par delà les monts
Accompagnant encor la fuite ensorcelée
D’un évadé du bagne, au fond d’une vallée
Mort, sans penser à toi, d’une balle aux poumons.
Elève-toi dans l’air de la lune ô ma gosse.
Viens couler dans ma bouche un peu de sperme lourd
Qui roule de ta gorge à mes dents, mon Amour,
Pour féconder enfin nos adorables noces.
Colle ton corps ravi contre le mien qui meurt
D’enculer la plus tendre et douce des fripouilles.
En soupesant charmé tes rondes, blondes couilles.
Mon vit de marbre noir t’enfile jusqu’au cour.
Ô vise-le dressé dans son couchant qui brûle
Et va me consumer ! J’en ai pour peu de temps,
Si vous l’osez, venez, sortez de vos étangs,
Vos marais, votre boue où vous faites des bulles
Ames de mes tués ! Tuez-moi ! Brûlez-moi !
Michel-Ange exténué, j’ai taillé dans la vie
Mais la beauté Seigneur, toujours je l’ai servie
Mon ventre, mes genoux, mes mains roses d'émoi.
Songtekstvertaling
O mijn oude Maroni, O lieve Cayenne !
Ik zie de lichamen gebogen van 15 tot 20 flikkers.
Rond de blonde mino die konten rookt
Gespuugd door de bewakers in de bloemen en Mos.
Een natte Bel is genoeg om ons allemaal spijt te geven.
Alleen staande boven de stijve Varens
De jongste ligt op zijn lichte heupen.
Onbeweeglijk, wachtend om de bruidegom heilig te zijn.
En de oude moordenaars haasten zich naar het ritueel
Hurken in de avond trek een droge stok
Een vuurtje dat vliegt, actief, de kleine man
Meer ontroerend en puur dan een bewegende Lul.
De taaiste bandiet, in zijn gepolijste spieren
Gebogen met respect voor deze broze jongen.
Verhoog de maan naar de hemel. Kalmeer een ruzie.
Ga van de zwarte vlag de mysterieuze plooien.
Ze wikkelen je zo dun, je gebaren van kant !
Een leunende schouder tegen de roodachtige Palm
Je rookt. Rook in je keel
Terwijl de bagnards, in plechtige dans,
Bass, stil, om de beurt, kind,
Ze nemen een gebalsemde druppel uit je mond.,
Eén druppel, niet twee, van de ronde rook.
Laat ze je tong hebben. O triomfantelijke broeder,
Verschrikkelijke, onzichtbare en slechte godheid,
Je blijft onbeweeglijk, scherp, helder metaal.,
Attent voor u alleen, fatale distributeur
Verwijderd van de draad van je zingende hangmat.
Je delicate ziel is voorbij de bergen.
Ik begeleid nog steeds de betoverde ontsnapping.
Van een ontsnapte Bague, op de bodem van een vallei
Dood, zonder aan jou te denken, van een kogel in de longen.
Sta op naar de maan, mijn kind.
Giet wat zwaar sperma in mijn mond.
Rolt van je keel tot mijn tanden, mijn liefste,
Om onze mooie bruiloft te bevruchten.
Lijm je blije lichaam tegen het mijne dat sterft.
Om de zachtste en zoetste uitschot te neuken.
Het wegen van je ronde, blonde ballen.
Mijn zwarte marmer zet je in de tuin.
O richt op hem die in zijn brandende Bed staat
En ga me opeten ! Ik heb een korte tijd.,
Als je durft, kom dan uit je vijvers.,
Je moerassen, je modder waar je bubbels maakt
Hou van mijn gesneuvelde! Dood me ! Verbrand me !
Michelangelo uitgeput, ik snijd in het leven
Maar schoonheid Heer, altijd heb ik haar gediend
Mijn buik, mijn knieën, mijn handen trillen van emotie.