Niccolò Fabi — Costruire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Costruire" van Niccolò Fabi.
Songteksten
Chiudi gli occhi
Immagina una gioia
Molto probabilmente
Penseresti a una partenza
Ah si vivesse solo di inizi
Di eccitazioni da prima volta
Quando tutto ti sorprende e
Nulla ti appartiene ancora
Penseresti all'odore di un libro nuovo
A quello di vernice fresca
A un regalo da scartare
Al giorno prima della festa
Al 21 marzo al primo abbraccio
A una matita intera alla primavera
Alla paura del debutto
Al tremore dell'esordio
Ma tra la partenza e il traguardo
Nel mezzo c'è tutto il resto
E tutto il resto è giorno dopo giorno
E giorno dopo giorno è
Silenziosamente costruire
E costruire è sapere e potere
Rinunciare alla perfezione
Ma il finale è di certo più teatrale
Così di ogni storia ricordi solo
La sua conclusione
Così come l'ultimo bicchiere l'ultima visione
Un tramonto solitario l'inchino e poi il sipario
Ma tra l'attesa e il suo compimento
Tra il primo tema e il testamento
Nel mezzo c'è tutto il resto
E tutto il resto è giorno dopo giorno
E giorno dopo giorno è
Silenziosamente costruire
E costruire è sapere e potere
Rinunciare alla perfezione
Io ti stringo le mani
Rimani qui
Cadrà la neve
A breve
Songtekstvertaling
Sluit je ogen en Stel je een vreugde, het meest waarschijnlijk dat u wilt starten Ah, je leeft alleen in het begin Van de excitaties van de eerste keer Toen alles verrassingen voor u en voor Niets bij je hoort nog steeds je zou denken dat de geur van een nieuw boek dat verse verf Om een cadeau uitgepakt op De dag voor het feest Op de 21e van maart tot de eerste knuffel Aan een potlood het geheel van de lente en De angst van zijn debuut Op de tremor bij het begin, Maar tussen de start en de finish In het midden, er is alles En alles is dag na dag, En dag na dag het is Rustig op te bouwen En bouwen is weten en kunnen te geven tot in de perfectie, Maar de afwerking is zonder meer een theatrale Dus aan elk verhaal vergeet niet de conclusie evenals het laatste glas voor de laatste keer bekeken zonsondergang eenzaam de boeg en dan is het gordijn, Maar tussen de verwachting en de vervulling van het eerste thema en de laatste wil en testament In het midden is er alles anders En alles is dag na dag, En dag na dag, in alle Stilte, op te bouwen En op te bouwen is om te weten en te kunnen geven tot in de perfectie, ik beweeg mijn handen om hier te Blijven zal Vallen van de sneeuw In het kort