Niccolò Agliardi — 1009 giorni songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "1009 giorni" van Niccolò Agliardi.

Songteksten

O forse no;
o forse non si tratta neanche di tempo.
Perchè tempo ne ho.
Ma è un finale a sorpresa,
oggi ho pianto qualcosa.
E poi non mi ricordo più…
Oh, come no!
Si spostano le rughe dal cuore.
E va via la tristezza.
Se le metto sul viso; poi mi metto la giacca.
Così mi sentirò all’altezza
di avere qualcuno da dimenticare,
e niente più da dimostrare.
E milleenove giorni in più.
Di avere qualcosa da dimenticare.
E altro da desiderare.
E milleenove giorni in più.
Eri già via.
Ancora prima d’essere il parto
della mia fantasia.
E una ruga è un ricamo.
Sul mio viso pulito.
Che in pochi ci hanno visto un uomo.
Ma sono i cinque sensi che hai bruciato.
Il sesto che non hai capito.
E milleenove giorni in più.
Ma io sono i cinque sensi che ho perduto.
Il sesto che non hai trovato.
E milleenove giorni in più.
AMORE CHE NON SO DECIDERE,
SE DISPERARMI OPPURE RIDERE.
IN QUESTA NOTTE CHE MI APRE GLI OCCHI.
E TU CHE IL MIO SILENZIO LO MACCHI
DI EGOISMO E SOLITUDINE
DI INCERTEZZA E DI DISORDINE.
E IO MI PRENDO L’ABITUDINE
DI RESPIRARE FORTE E PROFONDO.
DA INGOIARMI ANCHE IL MONDO.
O forse no.
O forse non si tratta d’amore.
Ma del bisogno che ho.

Songtekstvertaling

Of misschien niet.;
of misschien wordt het niet eens tijd.
Omdat ik tijd heb.
Maar het is een verrassend einde,
Ik heb vandaag iets gehuild.
En dan Weet ik het niet meer.…
Oh, natuurlijk!
Rimpels bewegen uit het hart.
En het verdriet verdwijnt.
Als ik ze op mijn gezicht zet, dan doe ik mijn jas aan.
Dus ik voel me er goed bij.
om iemand te hebben om te vergeten,
en niets meer te bewijzen.
En nog duizend en negen dagen.
Om iets te vergeten.
En meer te wensen.
En nog duizend en negen dagen.
Je was al weg.
Zelfs voor de bevalling
mijn fantasie.
En een rimpel is een borduurwerk.
Op mijn schone gezicht.
Die paar hebben een man gezien.
Maar het zijn de vijf zintuigen die je verbrand hebt.
De zesde die je niet begreep.
En nog duizend en negen dagen.
Maar ik ben de vijf zintuigen die ik kwijt ben.
De zesde die je niet kon vinden.
En nog duizend en negen dagen.
LIEFDE KAN IK NIET BESLISSEN,
OF JE MOET WANHOPEN OF LACHEN.
OP DEZE OOGOPENER AVOND.
EN GIJ DAT MIJN STILTE HEM BEZOEDELT
VAN EGOÏSME EN EENZAAMHEID
ONZEKERHEID EN WANORDE.
En ik raak er aan gewend.
OM HARD EN DIEP TE ADEMEN.
OM DE WERELD OOK IN TE SLIKKEN.
Of misschien niet.
Of misschien gaat het niet om liefde.
Maar de behoefte die ik heb.