Niccolò Fabi — Costruire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Costruire" van Niccolò Fabi.
Songteksten
Chiudi gli occhi
Ed immagina una gioia
Molto probabilmente
Penseresti a una partenza
Ah, si vivesse solo di inizi
Di eccitazioni da prima volta
Quando tutto ti sorprende
E nulla ti appartiene ancora
Penseresti all’odore di un libro nuovo
A quello di vernice fresca
A un regalo da scartare
Al giorno prima della festa
Al 21 marzo
Al primo abbraccio
A una matita intera
Alla primavera
Alla paura del debutto
Al tremore dell’esordio
Ma tra la partenza e il traguardo
In mezzo c'è tutto il resto
E tutto il resto è giorno dopo giorno
E giorno dopo giorno è silenziosamente
Costruire
E costruire è sapere
È potere rinunciare
Alla perfezione
Ma il finale è di certo più teatrale
Così di ogni storia ricordi solo la sua conclusione
Così come l’ultimo bicchiere, l’ultima visione
Un tramonto solitario, l’inchino, poi il sipario
Ma tra l’attesa e il suo compimento
Tra il primo tema e il testamento
Nel mezzo c'è tutto il resto
E tutto il resto è giorno dopo giorno
E giorno dopo giorno è silenziosamente
Costruire
E costruire è sapere
È potere rinunciare
Alla perfezione
Io ti stringo le mani
Rimani qui
Cadrà la neve
A breve
Io ti stringo le mani
Rimani qui
Cadrà la neve
A breve
A breve
Songtekstvertaling
Doe je ogen dicht.
En stel je een vreugde voor
Waarschijnlijk
Denk je aan een vertrek?
Laten we in het begin leven.
Behandeling van excitaties vanaf de eerste keer
Als alles je verrast
En nog niets is van jou.
Zou je denken aan de geur van een nieuw boek
Naar die van verse verf
Op een geschenk dat weggegooid moet worden.
De dag voor de vakantie
Situatie op 21 maart
Bij de eerste knuffel
Voor een heel potlood
Springen
Op de angst voor het debuut
Bij de eerste tremor
Maar tussen het begin en het einde
In het midden is al het andere
En al het andere is dag na dag.
En dag na dag is stil.
Gebouwd
En bouwen is weten
Is macht om op te geven
Tot in de perfectie
Maar het einde is zeker theatraler
Dus van elk verhaal herinner alleen zijn conclusie
En het laatste glas, Het Laatste visioen.
Een eenzame zonsondergang, de boog, dan het gordijn
Maar tussen de verwachting en de vervulling ervan
Tussen het eerste thema en het testament
In het midden is al het andere
En al het andere is dag na dag.
En dag na dag is stil.
Gebouwd
En bouwen is weten
Is macht om op te geven
Tot in de perfectie
Ik zal je handen schudden.
Blijf hier.
De sneeuw zal vallen.
Ik kom eraan.
Ik zal je handen schudden.
Blijf hier.
De sneeuw zal vallen.
Ik kom eraan.
Ik kom eraan.