New Model Army — BD7 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "BD7" van New Model Army.
Songteksten
Well the warm wind blew through the 60s
But it didn’t blow much round here
Disappointment hidden in the jutting chin — 'we didn’t want it all anyway'
White paint daubed on a gritstone wall, the words of the prophets told
And we smiled to ourselves every time we walked by The junction up on All Saints Road
'It's a mean old scene'
It doesn’t do much for business or the paper-crack West-End dream
The council took it down every now and again
But it was written up fresh and clean
Stick your head above the parapet
They’re going to arrange to put you down
Bad stories in the clubs at night, scrap metal in a rusting town
'It's a mean old scene'
BD7 and October evenings of endless rain
The backed-up storm drains bubbling and hissing
And the cats all running for shelter, fur matted and drenched
Twenty-nine years on and nothing’s changed
Though in the end they took it down stone by stone
But we’re still laughing all the way to the edge
Of our beloved, unredeemable, desperate town
'It's a mean old scene'
Songtekstvertaling
De warme wind waaide door de jaren 60.
Maar het waaide hier niet veel.
Teleurstelling verborgen in de kin - 'we wilden het toch niet allemaal'
Witte verf op een gritstone muur, zeiden de woorden van de profeten.
En we glimlachten naar onszelf elke keer als we langs de kruising liepen op All Saints Road
'Het is een gemene oude scène'
Het doet niet veel voor zaken of de krant-crack West-End droom
De Raad heeft het zo nu en dan neergehaald.
Maar het was vers en schoon geschreven.
Steek je hoofd boven de parapet.
Ze gaan regelen om je neer te zetten
Slechte verhalen in de clubs ' s nachts, schroot in een roestig stadje
'Het is een gemene oude scène'
BD7 en oktober avonden van eindeloze regen
De noodstroom drains borrelen en sissen
En de katten rennen naar een schuilplaats, bont gevormd en doorweekt
Negenentwintig jaar later en er is niets veranderd.
Maar uiteindelijk namen ze het steen voor steen weg.
Maar we lachen nog steeds tot aan de rand.
Van onze geliefde, onverbeterlijke, wanhopige stad
'Het is een gemene oude scène'