Neptune's Car — Strawberry Moon songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Strawberry Moon" van Neptune's Car.

Songteksten

Boarded an eastbound train
In South Bend, Indiana,
Near the golden dome of Notre Dame.
We passed the southern beaches
Of Lake Michigan in June
Carved from glaciers long ago.
There were sleeping children
Near the Mohawk River
And stars above the great canal.
I’ve hauled some barges in my day.
Know every inch along the way.
There was nothing you could say.
Chorus:
So, rock-a-bye now don’t you cry.
I’m gonna sing you a lullaby.
With moonbeam windows and with wheels of stars.
So, hush you little ones and have no fear.
The man-in-the-moon is the engineer.
The railroad track is a moonbeam bright
That leads right up into the starry night.
New York’s narrow lakes
Look like fingers on a hand.
When the ice retreated, there were deep scars upon the land.
Took a deep breath when we crossed the state line.
The night porter left a bottle of wine.
Waved from my window to the pines.
We road through the Berkshires in the early hours.
And, if I were a painter, I would paint those flowers
In Cadmium Yellow and Phthalo Blue.
But, colors run and flowers fade.
And, clouds roll in and cast a shade.
Best call it an even trade.
Chorus
The wise Algonquin nation
Kept track of the seasons.
They gave each moon a name.
Inching towards the railway station,
Minutes from our destination,
Seven hundred miles from where we came.
Time moves not by months but moons.
Strawberry is the one for June.
Hidden treasures tangled in the ground.
Harvest in the silver light.
We made our journey through the night.
Rocking on the rails so safe and sound.
Chorus

Songtekstvertaling

Aan boord van een oostelijke trein
In South Bend, Indiana,
Bij de Gouden Koepel van Notre Dame.
We passeerden de zuidelijke stranden
Van Lake Michigan in juni
Lang geleden uit gletsjers gesneden.
Er waren slapende kinderen.
Bij de Mohawk rivier
En sterren boven het grote kanaal.
Ik heb in mijn tijd een paar boten opgehaald.
Ken elke centimeter onderweg.
Je kon niets zeggen.
Chorus:
Dus, rock-A-bye nu niet huilen.
Ik ga een slaapliedje voor je zingen.
Met moonbeam ramen en met wielen van sterren.
Dus, stil, kleintjes en wees niet bang.
De man-in-de-maan is de ingenieur.
De spoorlijn is een maanstraal helder
Dat leidt direct naar de Sterrennacht.
De smalle meren van New York
Het lijken wel vingers op een hand.
Toen het ijs zich terugtrok, waren er diepe littekens op het land.
Ik haalde diep adem toen we de staatsgrens overstaken.
De nacht dat porter een fles wijn achterliet.
Zwaaide van mijn raam naar de dennen.
We rijden in de vroege uren door de Berkshires.
En als ik schilder was, zou ik die bloemen schilderen.
In Cadmium geel en Ftalo blauw.
Maar, Kleuren lopen en bloemen vervagen.
En er komen wolken aan, die een schaduw werpen.
Noem het maar een eerlijke ruil.
Chorus
De wijze Algonquin natie
Hield de seizoenen in de gaten.
Ze gaven elke maan een naam.
Inching towards the railway station,
Minuten van onze bestemming,
Zevenhonderd mijl van waar we kwamen.
De tijd beweegt niet met maanden, maar met manen.
Strawberry is degene voor Juni.
Verborgen schatten verstrikt in de grond.
Oogst in het zilveren licht.
We maakten onze reis door de nacht.
Schommelen op de rails zo veilig en gezond.
Chorus