Nekfeu — Avant tu riais songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Avant tu riais" van Nekfeu.
Songteksten
J’observe ces hommes en costume
Noyés dans cette masse informe
Cette femme au visage dur qui passe en force
Elle pense fort à sa carrière, fonce
Malgré le harcèlement des hommes
Mais la seule chose qui la pousse
Quelque part, c’est le manque
Elle a besoin de plus qu’un anti-dépresseur assez puissant
Mais si elle laissait libre court à ses pulsions
En vrai ce qu’elle ferait, c’est qu’elle peindrait
Sur une fresque élevée, ses séquelles, elle sait ce qu’elle veut
C’est quelque-chose de presque élémentaire
Après, est-ce qu’elle est mentalement prête?
J’aimerais presque qu’elle m’enterre avant que le temps la prenne
Avant qu’elle devienne un vrai squelette
Et qu’on la perde au sens large, un vrai squelette
Que l’on exhibe en sciences nat' pendant l’aprem
Un sourire éternel qui traîne en elle
Comme si cette vie n'était qu’une triste blague
Alors il l’exhibe pour que l’on apprenne de force
Que le règne de l’homme se trouve dans la science
Et que la magie n’existe pas, mais on résistera
Dans ta tête ça tourne pas rond
Tes pensées sont des ellipses
Le système te permet de voler
Mais c’est pas des ailes, c’est des hélices
Contrôle-toi ou fais-toi contrôler
On peut être libre ou prisonnier de ses vices
Et si les enfants décident de prendre le relai
Les suivants subiront des années de sévices
Soudain la gare se vide et les regards s'évitent
Et c’est la guerre civile, elle est si vile, l’amour se perd si vite
La terre mère étouffe sous la saleté de ses fils
Face à ces idées qu’on subit, je sais, la cécité te séduit
Nombrils égo-centrés, très peu s’entraident
Triste ironie d’une société de services
Les gens dans le besoin passent après les apparences qu’on va bientôt devoir
sauver
Que dire à ton voisin qu’a perdu ses grands-parents dans le ghetto de Varsovie
Alors t’as gueulé sans trêve et tu t’es plié en 4 sans trèfle
Tes neurones ont grillé, ton coeur est cendré
T’as jamais su plier quand t’as besoin d’rêve
Peu de sang frais, dur de te concentrer
Toute ton enfance dans des zones excentrées
Tu es jeune et ambitieux donc tu te sens prêt
Déjà tit-pe tu n'écoutais que le 113
T’as dit à ta mère: «Je reviens, le temps presse»
Y’a que pour te faire monter que je te descendrais
Un jour j’achèterai l’immeuble entier
Juste pour être sûr qu’on te laisse entrer
Aventurier de l’inconnu, avant tu riais de l’inconnu
Avant tu riais du temps qui passe, et puis le temps est passé
Mais, avant tu riais de l’inconnu, avant tu riais de l’inconnu
Avant tu riais du temps qui passe, et puis le temps est passé
Aventurier de l’inconnu, avant tu riais de l’inconnu
Avant tu riais du temps qui passe, et puis le temps est passé
Mais, avant tu riais de l’inconnu, avant tu riais de l’inconnu
Avant tu riais du temps qui passe, et puis le temps est passé
Tu sens bien que t’es unique
Tu veux pas qu’on te double
L’homme est lâche comme un noeud
Et tu planes comme le doute
Les liens se font et se défont
Les humains s’offensent et se défoncent
Même du sommet des arbres, tout ça te dépasse
Tes sommes de pensées qu’le sommeil efface
Nous sommes des zombies, nous sommes des masques
Que des Hommes de face désormais néfastes
Des zones désolées, des hommes et des femmes
Tu te sens d’aucun des clans
Des sourires en coin, des clins d’oeils
Avant le deuil d’un amour en déclin
Fuir la nature immatérielle, c’est pas sûr qu’on puisse
Face à la lumière intérieure, c’est nos yeux qu’on plisse
Ils disent que l’amour rend aveugle mais il t’a redonné la vue
Il t’as fait muer quand ta rage était sourde, il a fait fredonner la rue
Il t’a fait retirer le collier de chien qui te servait d'écharpe
L'éducation t’as fais désapprendre des choses essentielles que tu savais déjà
Surtout n’oublie pas qu’avant tu riais mais l’amour te libère, l’as-tu oublié?
T’as rien dans l’univers et avant tu rayonnais
Libère ta lumière, ils voudront te raisonner, libère ta lumière
Aventurier de l’inconnu, avant tu riais de l’inconnu
Avant tu riais du temps qui passe, et puis le temps est passé
Mais, avant tu riais de l’inconnu, avant tu riais de l’inconnu
Avant tu riais du temps qui passe, et puis le temps est passé
Aventurier de l’inconnu, avant tu riais de l’inconnu
Avant tu riais du temps qui passe, et puis le temps est passé
Mais, avant tu riais de l’inconnu, avant tu riais de l’inconnu
Avant tu riais du temps qui passe, et puis le temps est passé
Songtekstvertaling
Ik kijk naar deze mannen in pakken.
Verdronken in deze vormloze massa.
Deze vrouw met een hard gezicht die in kracht passeert
Ze denkt hard na over haar carrière.
Ondanks de intimidatie van mannen
Maar het enige wat haar duwt
Ergens is het gebrek
Ze heeft meer nodig dan een krachtig anti-depressivum.
Maar als ze haar impulsen vrij gaf
Eigenlijk zou ze wel schilderen.
Op een hoge fresco, haar vervolg, Weet ze wat ze wil
Dit is bijna elementair.
Is ze mentaal klaar?
Ik zou bijna willen dat ze me begraaft voor de tijd haar neemt.
Voordat ze een echt skelet werd
En we verliezen het in brede zin, een echt skelet.
Die we tentoonstellen in nat ' wetenschappen tijdens de aprem
Een eeuwige glimlach die in haar blijft hangen
Alsof dit leven een trieste grap was.
Dus hij laat het zien zodat we met geweld leren.
Dat de heerschappij van de mens in de wetenschap ligt
En dat magie niet bestaat, maar we zullen weerstand bieden
In je hoofd gaat het niet rond
Je gedachten zijn ellips.
Het systeem stelt u in staat om te vliegen
Maar het zijn geen vleugels, het zijn propellers.
Beheers jezelf of beheers jezelf.
Men kan vrij zijn of gevangen van zijn ondeugden.
En als de kinderen besluiten het over te nemen
De volgende zullen jaren van misbruik lijden
Plotseling is het station leeg en wordt het uiterlijk vermeden
En het is Burgeroorlog, Het is zo verachtelijk, liefde is zo snel verloren
Moeder Aarde stikt Onder het vuil van haar zonen.
In het licht van deze ideeën die we lijden, Weet ik dat blindheid je verleidt.
Egocentrische navel, maar weinig helpen elkaar.
Trieste ironie van een servicebedrijf
Mensen in nood gaan voor de schijn die we binnenkort zullen moeten
opslaan
Wat te vertellen aan je buurman die zijn grootouders verloor in het getto van Warschau
Dus je ploosde zonder pauze en je vouwde in 4 zonder Klaver
Je neuronen zijn geroosterd, je hart is geroosterd.
Je bent nooit in staat geweest om te buigen als je een droom nodig hebt
Beetje vers bloed, moeilijk te concentreren
Al je jeugd in de buitenwijken
Je bent jong en ambitieus, dus je bent er klaar voor.
Je hebt alleen naar de 113 geluisterd.
Je zei tegen je moeder: "ik kom terug, de tijd raakt op.»
Om je overeind te krijgen, haal ik je neer.
Op een dag koop ik het hele gebouw.
Om zeker te zijn dat we je binnen laten.
Avonturier van het onbekende, voordat je lachte om het onbekende.
Voordat je lachte om het verstrijken van de tijd, en toen ging de tijd voorbij
Maar voordat je lachte om het onbekende, voordat je lachte om het onbekende.
Voordat je lachte om het verstrijken van de tijd, en toen ging de tijd voorbij
Avonturier van het onbekende, voordat je lachte om het onbekende.
Voordat je lachte om het verstrijken van de tijd, en toen ging de tijd voorbij
Maar voordat je lachte om het onbekende, voordat je lachte om het onbekende.
Voordat je lachte om het verstrijken van de tijd, en toen ging de tijd voorbij
Je voelt je uniek.
Je wilt niet dat we je verdubbelen.
De mens is zo los als een knoop
En je plant als twijfel
De links zijn gemaakt en gebroken
Mensen nemen aanstoot en worden high.
Zelfs vanaf de top van de bomen, is het allemaal voorbij jou
Je gedachten die slapen wissen
We zijn zombies, we zijn maskers.
Dat mannen nu schadelijk worden
Verlaten gebieden, mannen en vrouwen
Je voelt je als geen van de clans.
Glimlachen in de hoek, knipogen
Voor de rouw van een afnemende liefde
Op de vlucht voor de immateriële natuur, is het niet zeker dat we
Tegenover het innerlijke licht, zijn het onze ogen die we vouwen
Ze zeggen dat liefde je blind maakt, maar het gaf je je zicht terug.
Hij maakte je doofstom toen je woede doof was, hij liet de straat neuriën.
Hij liet je de halsband afdoen die vroeger je sjaal was.
Onderwijs heeft je de essentiële dingen geleerd die je al wist.
Vergeet vooral niet dat voordat je lachte maar liefde je bevrijdt, ben je dat vergeten?
Je hebt niets in het universum en voordat je uitstraalde
Laat je licht los, ze zullen met je willen praten, laat je licht vrij
Avonturier van het onbekende, voordat je lachte om het onbekende.
Voordat je lachte om het verstrijken van de tijd, en toen ging de tijd voorbij
Maar voordat je lachte om het onbekende, voordat je lachte om het onbekende.
Voordat je lachte om het verstrijken van de tijd, en toen ging de tijd voorbij
Avonturier van het onbekende, voordat je lachte om het onbekende.
Voordat je lachte om het verstrijken van de tijd, en toen ging de tijd voorbij
Maar voordat je lachte om het onbekende, voordat je lachte om het onbekende.
Voordat je lachte om het verstrijken van de tijd, en toen ging de tijd voorbij