Nautilus Pompilius — Чужая земля songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Чужая земля" van Nautilus Pompilius.
Songteksten
Когда я проснусь — снова буду один
Под серым небом провинции.
Уже зажгутся огни, словно лужи — глаза,
Словно капли в воде — все погасшие звезды
Лежат, лежат на тинистом дне.
Эта ночь, эта ночь
Плотнее плюшевых штор,
Страшней чугунных оград.
Я вижу только себя,
Везде встречаю свой взгляд.
Прощай, чужая земля,
Но нам здесь больше нельзя.
Мы стали легче тумана,
Мы стали чище дождя.
Мы вновь вернемся сюда,
Но кто нам скажет тогда:
«Прощай, чужая земля,
Прощай!»
Возможно мы уже спускались с небес
Или рождались не раз.
Какая горькая память — память о том,
О том, что будет потом.
Но шины шепчут в ночи
Утешительный бред.
Я слышу крик в темноте,
Возможно это сигнал.
Прощай, чужая земля,
Но нам здесь больше нельзя.
Мы стали легче тумана,
Мы стали чище дождя.
Мы вновь вернемся сюда,
Но кто нам скажет тогда:
«Прощай, чужая земля,
Прощай!»
Songtekstvertaling
Als ik wakker word, zal ik weer alleen zijn.
Onder de grijze hemel van de provincie.
De lichten zullen nu al oplichten, net als Plassen-ogen,
Als druppels in water-alle sterren verdwenen
Liggen, liggen op de modderige bodem.
Deze nacht, Deze nacht
Dikker dan pluche gordijnen,
Enger dan ijzeren hekken.
Ik zie alleen mezelf.,
Ik zie mijn ogen overal.
Vaarwel, buitenlands land.,
Maar we kunnen hier niet meer blijven.
We zijn lichter dan de mist,
We zijn schoner dan de regen.
We komen hier weer terug.,
Maar wie zal het ons dan vertellen?:
"Vaarwel, buitenlands land,
Tot ziens!"
Misschien zijn we al uit de hemel neergedaald.
Of meer dan eens geboren zijn.
Wat een bittere herinnering-de herinnering aan
Over wat er daarna gebeurt.
Maar de banden fluisteren in de nacht
Geruststellende onzin.
Ik hoor een schreeuw in het donker,
Misschien is het een signaal.
Vaarwel, buitenlands land.,
Maar we kunnen hier niet meer blijven.
We zijn lichter dan de mist,
We zijn schoner dan de regen.
We komen hier weer terug.,
Maar wie zal het ons dan vertellen?:
"Vaarwel, buitenlands land,
Tot ziens!»