Nautilus Pompilius — Бегущая вдаль songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Бегущая вдаль" van Nautilus Pompilius.
Songteksten
Я не могу заснуть и так бывает всегда
Когда восходит твоя одинокая звезда
Катящаяся вдаль на спицах лучей
Далекое светило беc звездных ночей
Я начинаю вспоминать
Мы были поджары как пара гончих псов
Нас сводил с ума наш здоровый пот
Мы чуяли друг друга через стены домов
И снились друг другу всю ночь напролет
Мы боялись себя мы дичились судьбы
Весь мир кроме нас знал нашу мечту
Обнять эту ночь когда все окна слепы
И раздавить в объятьях ее пустоту
Но я сидел с тобой не касаясь руки
Слушал твой голос как радио небес
Заполняющее музыкой город тоски
Зовущее оленей в безвыходный лес
Ты бегущая вдаль бегущая вдаль
Неужели тебе никого не жаль?
Никто не может поспеть за тобой
За бегущей вдаль одинокой звездой
Я терпел много лет, но в одну из ночей
Я встал и бесшумно закрыл окно
Держась за перила твоих лучей
Я выполнил то что мне снилось давно
Я шагнул в пустоту
Но лунный бич ударил меня по рукам
По ногам хлестнула звездная плеть
И я понял что мне ничего не догнать
И я понял что мне слишком поздно лететь
И в этих окнах что были прежде пусты
Я вдруг увидел глаза устремленные вверх
Ловящие свет одичалой звезды
В ответ на ее несмолкающий смех
Каждый из них шептал другое имя
Каждый из них хранил свою печаль,
Но мне казалось что я делю вместе с ними
Одну и ту же звезду бегущую вдаль
Ты бегущая вдаль бегущая вдаль
Неужели тебе ничего не жаль?
Никто не может поспеть за тобой
За бегущей вдаль одинокой звездой
Songtekstvertaling
Ik kan niet slapen en dat doe ik altijd.
Wanneer de opkomst van uw eenzame ster
Wegrollen op de spaken van Roggen
Verre luminary imp van starry nights
Ik begin het me te herinneren.
We waren zo mager als een paar honden.
We werden gek van ons gezonde zweet.
We konden elkaar ruiken door de muren van de huizen.
En de hele nacht van elkaar gedroomd hebben
We waren bang voor onszelf we waren bang voor het lot
De hele wereld behalve wij kende onze droom
Omarm deze nacht als alle ramen blind zijn
En haar leegte in zijn armen verpletteren
Maar ik zat bij je zonder je hand aan te raken.
Ik luisterde naar je stem als de radio van de hemel
De stad van verlangen vullen met muziek
Roep het hert naar het hopeloze bos
Je rent weg.
Heb je geen medelijden met iemand?
Niemand kan je bijhouden.
Voorbij de eenzame ster die wegloopt
Ik heb het vele jaren volgehouden, maar één nacht
Ik stond op en sloot het raam.
Vasthouden aan de reling van uw stralen
Ik deed waar ik lang geleden van droomde.
Ik stapte in de leegte.
Maar de Maanstraal raakte mijn handen.
Een stellaire zweep sloeg zijn benen
En ik realiseerde me dat ik niets kon inhalen.
En ik realiseerde me dat het te laat was om te vliegen.
En in deze ramen die voorheen leeg waren
Ik zag plotseling ogen omhoog kijken.
Het licht van een wilde ster vangen
In antwoord op haar onophoudelijke gelach
Elk van hen fluisterde een andere naam
Elk van hen hield zijn eigen verdriet,
Maar het voelde alsof ik het met hen deelde.
Dezelfde ster die wegrent.
Je rent weg.
Heb je nergens medelijden mee?
Niemand kan je bijhouden.
Voorbij de eenzame ster die wegloopt