Naumachia — Centurion songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Centurion" van Naumachia.

Songteksten

The hollow loss has crept into my life
And shaped it to be its home
I fall asleep into a tar black hole
And wake up into the shades of the past day
I am centurion
For there are hundreds of me alike
Here today gone tomorrow
Born of emptiness and sorrow
Into sadness and shaded lot
Hollow realm devoid of deeper thought
One of millions points of darkness
A diamond in sand though
I am centurion
There are millions of us Ordering our one-manned armies
I am my own subordinate and superior
Unnamed army of indifferent swords
Summoned to gather upon the shore
No servants they need, no lords
As obedience to themselves they swore
Past centuries were my shelter
Brought up by stone statues I was
Fed on dew that hasty night left
I have been forsaken by Light
Clad in century-old armour
Corroded by acid of memories
Covered in rust of my anger
Here I rise — centurion
Against hope, against dreams
For suppressed will I fight
Confined imagination
And, oh, upright pose
Retrieve the mind equilibrium
Revive words their might
Give the night its moonless darkness
And the warriors the cause to fight
My summoning call dies into the sky-high wall of groans
The orphaned widows mourn their youth
The silhouettes of swords buried in memory
Are cutting through the realms' screen
To stop the rocking of the empty cradles
Stone hits the stone, the clatter, as hypnotic chant, fades in blizzard’s spell
Ecce Centurion, marching with his alikes
I am Centurion
And there are millions of us

Songtekstvertaling

Het holle verlies is in mijn leven gekropen.
En het zijn huis vormde
Ik val in slaap in een zwart gat.
En wakker worden in de schaduw van de afgelopen dag
Ik ben centurion.
Want er zijn honderden van mij gelijk
Hier vandaag weg morgen
Geboren uit leegte en verdriet
In verdriet en schaduw.
Hol rijk verstoken van dieper nadenken
Een van de miljoenen punten van duisternis
Een diamant in het zand
Ik ben centurion.
Er zijn miljoenen van ons die onze één-bemande legers bevelen.
Ik ben mijn eigen ondergeschikte en superieur.
Een onbekend leger van onverschillige zwaarden
Opgeroepen om te verzamelen op de kust
Geen bedienden die ze nodig hebben, geen heren.
En zij zwoeren: "gehoorzaamheid!"
De afgelopen eeuwen was mijn schuilplaats.
Opgevoed door stenen standbeelden ik was
Gevoed met dauw die haastige nacht vertrok
Ik ben verlaten door het licht
Geplateerd in eeuwenoud harnas
Aangetast door zuur van herinneringen
Bedekt met roest van mijn woede
Hier sta ik — centurion
Tegen hoop, tegen dromen
Want onderdrukte zal ik vechten
Beperkte verbeelding
En, oh, rechtopstaande houding
Het hersenevenwicht terughalen
Woorden doen herleven.
Geef de nacht zijn maanloze duisternis
And the warriors the cause to fight
Mijn oproep sterft in de hemelhoog muur van Gekreun.
De wees weduwen rouwen om hun jeugd.
De silhouetten van zwaarden begraven in het geheugen
We snijden door het scherm van de rijken.
Om het schommelen van de lege poedels te stoppen
Steen raakt de steen, het gekletter, als hypnotische gezang, vervaagt in blizzard ' s spreuk
Ecce Centurion, marcherend met zijn alikes
Ik ben Centurion.
En er zijn miljoenen van ons