Nathan Parent — Covalence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Covalence" van Nathan Parent.
Songteksten
When time began so long ago, within the span of those
Short, elemental ruptures, you discovered quantum punctures.
Then, as you flow you’ll find that,
slowly, everything is bonded to one another.
Countering charges become lovers.
But, when you look inside, you’ll find a sonic ballad;
Between microscopic mass and a volatile past.
You might change your mind, or realign, to stabilize your feelings
On the subject. One that I often find so complex.
I saw your bond, it struck my side. It stuck my side.
Combine, react; our forms attract. Our forms attract.
Imaginary thoughts have forced their way upon my conscious,
As if questioning our place amongst a vibrant, fertile trace.
Of matter formed when particles were destined into masses;
Large enough to take up space. Are we living in that space?
I guess I’ve let her down, by seeming out of touch.
When our hopes have all but passed, will my carbon trace still last?
So you might find that there was someone in
this world, still waiting to be discovered.
While I was searching for my lover.
We formed a bond, you took my side. I’m still behind.
Perform, impact; you’re far off track. Am I on track?
I saw your bond, it struck my side. It stuck my side.
Combine, react; our forms attract. Our forms attract.
Our forms attract, our forms attract, our forms attract.
Songtekstvertaling
Toen de tijd zo lang geleden begon, in de marge van die
Korte, elementaire scheuren, je ontdekte kwantum gaatjes.
Dan, als je stroomt zul je dat vinden,
langzaam wordt alles met elkaar verbonden.
Aanklachten worden minnaars.
Maar als je erin kijkt, vind je een sonische ballade. ;
Tussen microscopische massa en een Vluchtig verleden.
Je zou van gedachten kunnen veranderen, of je gevoelens kunnen stabiliseren.
Over het onderwerp. Een die ik vaak zo complex vind.
Ik zag je band, het raakte mijn kant. Het plakte mijn kant.
Combineer, reageer, onze vormen trekken aan. Onze vormen trekken elkaar aan.
Denkbeeldige gedachten hebben mijn bewustzijn opgedrongen.,
Alsof we onze plaats in twijfel trekken tussen een levendig, vruchtbaar spoor.
Van materie gevormd toen deeltjes in massa ' s werden verdeeld.;
Groot genoeg om ruimte in te nemen. Leven we in die ruimte?
Ik denk dat ik haar in de steek heb gelaten, door te doen alsof ik geen contact meer heb.
Als onze hoop voorbij is, blijft mijn koolstofspoor dan nog bestaan?
Dus je zou kunnen vinden dat er iemand in
deze wereld, die nog steeds wacht om ontdekt te worden.
Terwijl ik op zoek was naar mijn minnaar.
We vormden een band, jij koos mijn kant. Ik loop nog steeds achter.
Presteer, impact, je bent ver van het spoor. Zit ik op schema?
Ik zag je band, het raakte mijn kant. Het plakte mijn kant.
Combineer, reageer, onze vormen trekken aan. Onze vormen trekken elkaar aan.
Onze vormen trekken aan, onze vormen trekken aan, onze vormen trekken aan.