Natalia Lafourcade — Hasta la Raíz songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hasta la Raíz" van Natalia Lafourcade.
Songteksten
Sigo cruzando ríos, andando selvas, amando el Sol,
cada día sigo sacando espinas de lo profundo del corazón,
en la noche sigo encendiendo sueños
para limpiar con el humo sagrado cada recuerdo.
Cuando escriba tu nombre en la arena blanca con fondo azul,
cuando mire al cielo en la forma cruel de una nube gris aparezcas tú,
una tarde suba una alta loma,
mire el pasado sabrás que no te he olvidado.
Yo te llevo dentro; hasta la raíz,
y por más que crezca vas a estar aquí,
aunque yo me oculte tras la montaña
y encuentre un campo lleno de caña,
no habrá manera mi rayo de Luna que tú te vayas.
Pienso que cada instante sobrevivido al caminar
y cada segundo de incertidumbre,
cada momento de no saber, son la clave exacta
de ese tejido que ando cargando bajo la piel,
así te protejo; aquí sigues dentro.
Yo te llevo dentro; hasta la raíz,
y por más que crezca vas a estar aquí,
aunque yo me oculte tras la montaña
y encuentre un campo lleno de caña,
no habrá manera mi rayo de Luna que tú te vayas,
que tú te vayas.
Yo te llevo dentro; hasta la raíz,
y por más que crezca vas a estar aquí,
aunque yo me oculte tras la montaña
y encuentre un campo lleno de caña,
no habrá manera mi rayo de Luna que tú te vayas,
que tú te vayas.
Yo te llevo dentro; hasta la raíz,
y por más que crezca vas a estar aquí,
aunque yo me oculte tras la montaña
y encuentre un campo lleno de caña,
no habrá manera mi rayo de Luna que tú te vayas.
Songtekstvertaling
Ik blijf rivieren oversteken, loop jungles, hou van de zon,
elke dag trek ik doornen uit de diepten van mijn hart.,
in de nacht blijf ik dromen aansteken
om elke herinnering te reinigen met heilige rook.
Als je je naam op het witte zand met blauwe achtergrond schrijft,
als ik opkijk naar de hemel in de wrede vorm van een grijze wolk, verschijnt u,
op een middag een hoge heuvel beklimmen,
kijk naar het verleden, je weet dat ik je niet vergeten ben.
Ik draag je naar binnen, naar de wortel,
en hoeveel het ook groeit, je zult hier zijn.,
zelfs al verstop ik me achter de berg
en vind een veld vol met wandelstokken,
mijn Moonbeam laat je echt niet gaan.
Ik denk dat elk moment overleefde toen ik liep.
en elke seconde van onzekerheid,
elk moment van niet weten, zijn de exacte sleutel
van dat weefsel dat ik draag onder mijn huid,
zo bescherm ik je, je bent nog steeds hier.
Ik draag je naar binnen, naar de wortel,
en hoeveel het ook groeit, je zult hier zijn.,
zelfs al verstop ik me achter de berg
en vind een veld vol met wandelstokken,
mijn Maanbeam zal je nooit laten gaan.,
ga jij maar.
Ik draag je naar binnen, naar de wortel,
en hoeveel het ook groeit, je zult hier zijn.,
zelfs al verstop ik me achter de berg
en vind een veld vol met wandelstokken,
mijn Maanbeam zal je nooit laten gaan.,
ga jij maar.
Ik draag je naar binnen, naar de wortel,
en hoeveel het ook groeit, je zult hier zijn.,
zelfs al verstop ik me achter de berg
en vind een veld vol met wandelstokken,
mijn Moonbeam laat je echt niet gaan.