Nanci Griffith — Time Of Inconvenience songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Time Of Inconvenience" van Nanci Griffith.
Songteksten
We’re living in a time of inconvenience
Compassion fails me with this meaness in the air
Our city streets are filled with violence
So we close the doors to the anger
And pretend that it’s not there
Here I go again
Back out on these mean streets
The eveil seems to cling to the soles of my feet
I’m living in a time of inconvenience
At an inconvenient time
We’re living in the age of communication
Where the only voices heard have money in their hands
Where greed has become a sophistication
And if you ain’t got money
You ain’t got nothin' in this land
But, here I am one lonely woman
On these mean streets
Where the right to life man has become my enemy
Cuz I’m living in his time of inconvenience
At an inconvenient time
I’ve truned m, y cheek
As my history fades
As the clock ticks away
Any progress we’ve made
I never thought
I’d be ashamed to be human
Afraid to say
My time has seen its day
But I’m living in a time of inconvenience
At an inconvenient time
We’re living in the age of greed and power
Where everyone seems to need someone to shove around
Our children come to us for answers
Listening for freedom but they din’t know the sound
And there they are, our children
Dumped out in these mean streets
The evil sweeps them up And brings them to their knees
They’re living in our time of inconvenience
They’re living in our age of communication
They’re lost in a time of greed and power
They’re living in a time
That I wish was not mine
It’s an inconvenient time
(time, oh time)
(it's an inconvenient time)
Songtekstvertaling
We leven in een tijd van ongemak.
Medelijden laat me in de steek met deze gemeenheid in de lucht
Onze straten zijn gevuld met geweld.
Dus sluiten we de deuren voor de woede
En doe alsof het er niet is.
Daar ga ik weer.
Terug op deze gemene straten
Het eveil lijkt zich vast te klampen aan de zolen van mijn voeten.
Ik leef in een tijd van ongemak.
Op een ongelegen moment
We leven in het tijdperk van communicatie.
Waar de enige stemmen die gehoord worden geld in hun handen hebben
Waar hebzucht een raffinement is geworden
En als je geen geld hebt
Je hebt niets in dit land.
Maar hier ben ik een eenzame vrouw
Op deze gemene straten
Waar het recht op leven mijn vijand is geworden.
Want ik leef in zijn tijd van ongemak.
Op een ongelegen moment
Ik heb m, Y Wang geschud.
Als mijn geschiedenis vervaagt
Als de klok tikt weg
Elke vooruitgang die we hebben geboekt
Dat had ik nooit gedacht.
Ik zou me schamen om mens te zijn.
Bang om te zeggen
Mijn tijd heeft zijn dag gezien
Maar ik leef in een tijd van ongemak.
Op een ongelegen moment
We leven in het tijdperk van hebzucht en macht.
Waar iedereen iemand nodig heeft om rond te schuiven.
Onze kinderen komen naar ons voor antwoorden
Luisteren naar vrijheid maar ze kennen het geluid niet
En daar zijn ze, onze kinderen.
Gedumpt in deze gemene straten
Het kwaad veegt ze op en brengt ze op hun knieën.
Ze leven in onze tijd van ongemak.
Ze leven in ons tijdperk van communicatie.
Ze zijn verloren in een tijd van hebzucht en macht.
Ze leven in een tijd
Dat ik wou dat het niet van mij was
Het is een ongelegen moment.
(tijd, oh tijd)
(het is een ongelegen tijd)