Nana Grizol — Blackbox songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blackbox" van Nana Grizol.
Songteksten
You fell in love with the sunshine
And you took a walk with a boy
You spent half a year on the verge of tears
Just because nothing ever feels like it did before
So now I understand if you’re bitter
Frankly sometimes I do feel the same
It’s amazing how in your own homes how the comfort and the pain
Well they just grow
This is the field where I realized I loved you
And they just grow
This is the diner where we learned that people die before their time sometimes
The impermanence of it all
Don’t you let it make you feel too very small
We saw new constellations with each observation
The night sky grows bigger it seems
But under our ceilings is much more revealing
You’ll find what we found in our dreams
And I dreamt that all my old friends got together again
Had a potluck or something, somewhere that we’ve never been
And we settle and it’s so strange
The way that people in situations change
You got caught up in some crazy current
Now it seems as though we speak a completely different language
But you’ll always be as beautiful as the moment that we met
And so I tried to write a song for my father
San francisco bus ride that take way too long
He said «you're coming back home boy
Don’t feel so alone
Love yourself and you’ll do no wrong.»
But the interstate and life go on and on
And on and on and on and on
And I wrote my dad a nice blackbox recording
Just to hear what people say
When they realize what’s coming
About a second or so away
He said, «it starts with 'oh shit' and it ends with 'I'm sorry'»
And it plays in his head all the time
And I’m not oh and it’s so crazy
The ways we all sabotage our very own peace of mind
Songtekstvertaling
Je werd verliefd op de zon
En je ging wandelen met een jongen
Je hebt een half jaar op de rand van tranen doorgebracht.
Alleen omdat niets ooit voelt zoals het vroeger was.
Dus nu begrijp ik dat je verbitterd bent.
Eerlijk gezegd voel ik soms hetzelfde.
Het is verbazingwekkend hoe in je eigen huis de troost en de pijn
Ze groeien gewoon.
Dit is het veld waar ik besefte dat ik van je hield.
En ze groeien gewoon
Dit is het restaurant waar we geleerd hebben dat mensen soms voor hun tijd sterven.
De vergankelijkheid van dit alles
Laat het je niet te klein voelen.
We zagen nieuwe sterrenbeelden bij elke observatie.
De nachthemel wordt groter het lijkt
Maar onder onze plafonds is veel onthullender.
Je zult vinden wat we vonden in onze dromen
En ik droomde dat al mijn oude vrienden weer bij elkaar kwamen
Had een potvis of zoiets, ergens waar we nog nooit geweest zijn.
En we schikken en het is zo vreemd
De manier waarop mensen in situaties veranderen
Je raakte verstrikt in een gekke stroming.
Nu lijkt het alsof we een heel andere taal spreken.
Maar je zult altijd zo mooi zijn als het moment dat we elkaar ontmoetten.
En dus probeerde ik een lied te schrijven voor mijn vader.
San francisco busrit die veel te lang duurt
Hij zei:
Voel je niet zo alleen.
Hou van jezelf en je doet niets verkeerd.»
Maar de snelweg en het leven gaan maar door.
En aan en aan en aan en aan
En ik schreef mijn vader een mooie blackbox opname
Gewoon om te horen wat mensen zeggen.
Als ze beseffen wat er gaat komen
Ongeveer een seconde of zo weg
Hij zei: "Het begint met 'Oh shit' en het eindigt met 'het spijt me'»
En het speelt de hele tijd in zijn hoofd.
En ik ben niet oh en het is zo gek
De manier waarop we allemaal onze eigen gemoedsrust saboteren