Nacho Vegas — Molinos Y Gigantes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Molinos Y Gigantes" van Nacho Vegas.
Songteksten
Me he despertado sangrando
Creo que hay algo roto en el colchón
Sangro y voy recordando
La noche anterior
Ella adora la plata
Si está quemada mucho mejor
Se desayuna cada mañana
Con una bocanada a pulmón
Y toca San Pedro
Campanas frente al mar
A la hora de la verdad
Y todas las cosas que alcanzo a ver
Me sobrevivirán
Solía vivir con un pájaro
Era asustadizo y cantaba mal
Cuando estábamos solos
Nos tratábamos de igual a igual
Unos dicen que fue una corriente
Otros hablan de una insolación
Todos opinan pero sólo yo lo sé
De vergüenza murió
Y toca (…)
Creí ver molinos en el horizonte
Y allí me di de bruces con gigantes
Y nada fue tan real
Nada fue tan real
Y traté de asomarme a un abismo
Y hermano, el abismo estaba allí
Óyeme, este camino
Ha de tocar a su fin
Pero antes quiero olvidar ciertas cosas
Después de todo aún sigo aquí
Conozco algunas personas
Sé que tendrán algo para mí
Y toca (…)
Creí ver molinos en el horizonte
Y allí me di de bruces con gigantes
Y nada fue tan real
Nada fue tan real
Songtekstvertaling
Ik werd bloedend wakker.
Ik denk dat er iets gebroken is op het matras.
Ik bloed en ik herinner me
De avond ervoor
Ze houdt van zilver.
Als het veel beter verbrand is
Het ontbijt wordt elke ochtend geserveerd
Met een adem naar de long
En spelen St. Peter ' s
Zeeklokken
Op het moment van de waarheid
En alle dingen die ik zie
Ze zullen me overleven.
Ik woonde met een vogel.
Hij was eng en hij zong slecht.
Toen we alleen waren
We behandelden elkaar als gelijken.
Sommigen zeggen dat het een stroming was.
Anderen spreken van een zonnesteek
Iedereen denkt, maar alleen ik weet het.
Hij stierf van schaamte.
En spelen (…)
Ik dacht dat ik windmolens aan de horizon zag.
En daar kwam ik reuzen tegen.
En niets was zo echt.
Niets was zo echt.
En ik probeerde in een afgrond te gluren
En Broeder, de afgrond was daar
Luister naar me, deze kant op.
Het moet ophouden.
Maar eerst wil ik bepaalde dingen vergeten.
Ik ben er tenslotte nog.
Ik ken wat mensen.
Ik weet dat je iets voor me hebt.
En spelen (…)
Ik dacht dat ik windmolens aan de horizon zag.
En daar kwam ik reuzen tegen.
En niets was zo echt.
Niets was zo echt.