Nach — Interludio: Un Nuevo Anochecer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Interludio: Un Nuevo Anochecer" van Nach.
Songteksten
Una ciudad que nos atrapa, una calle que se vacía
Una tragedia que maltrata, una frase que nunca fue mía
Un saludo a un nuevo día, una estación, una religión
Sin guías sin mesías y oración, una poesía que se calla
Un edificio, una muralla, una señal de stop
Un anuncio que me avasalla, una batalla que se pierde
Una guerra que se gana, una emoción que se vierte
Como si no hubiera mañana, una respuesta equivocada
Un anhelo, una verdad, una voz calmada que no tiene miedo
Que no tiene edad, unas ganas incontrolables
Una duda antes de un beso, un regalo que no abres,
Un camino de regreso, un corazón desengañado
Unos ojos que no creen, una mirada a ambos lados
Un tren sin vías ni anden, un espejo que no miente
Una rutina que engaña, una luna tan caliente
Un dolor que me acompaña, un enero que parece abril
Un plan que nunca se cumple, una mezcla de blanco y añil
Una montaña sin cumbre, una lucha sin descanso
Un sexo tan intenso y manso, un segundo en el que no pienso
Un abrazo frio y falso, una cama que me altera
Un alma que es una hoguera, un papel con un teléfono
Olvidado en mi cartera, una espera que se afronta
Una lenta madures, un fantasma que despierta
Y me atormenta una y otra vez
Una test que irradia ira, una herida, un puño que se levanta
Una bandera desteñida, un himno que ya nadie canta
Un nudo en la garganta, un injusto vencedor
Una planta que crece y que se levanta entre el caos de alrededor
Un techo que me compadece, un amigo al que no llamo
Un lugar que me apetece, un honor que vale un gramo
Un parque solitario, un armario que se aburre
Un barrio del extrarradio donde el tiempo no trascurre
Una galaxia que es mi casa, una foto que me mira
Un recuerdo que aún me pesa, una piel envejecida
Una vida en línea recta, una perfecta desnudes
Una ilusión que me despierta y me alimenta una y otra vez
Un viaje inmóvil, un juego en donde nadie empata
Un equipaje inútil, un trago que me remata
Un futuro predecible, un rincón donde desaparecer
Un momento irrepetible, un nuevo anochecer…
Songtekstvertaling
Een stad die ons vangt, een straat die leegloopt
Een tragedie die misgaat, een zin die nooit van mij was.
Een groet aan een nieuwe dag, een seizoen, een religie
Zonder gidsen zonder Messias en gebed, een poëzie die stil is
Een gebouw, een muur, een stopbord
Een aankondiging die me overweldigt, een verloren strijd
Een oorlog te winnen, een emotie te gieten
Alsof er geen morgen is, een verkeerd antwoord.
Een verlangen, een waarheid, een kalme stem die niet bang is
Dat is niet oud, een oncontroleerbaar verlangen.
Een twijfel voor een kus, een geschenk dat je niet opent,
Een weg terug, een gedesillusioneerd hart
Ogen die niet geloven, een blik aan beide kanten
Een trein zonder spoor of loop, een spiegel die niet liegt
Een bedrieglijke routine, zo ' n hete maan
Een pijn die me vergezelt, een Januari die lijkt op April
Een plan dat nooit wordt uitgevoerd, een mengsel van wit en Indigo
Een berg zonder top, een strijd zonder rust
Een seks zo intens en zacht, een seconde waar ik niet aan denk
Een koude, nepknuffel, een bed dat me van streek maakt.
Een ziel die een vreugdevuur is, een krant met een telefoon
Vergeten in m ' n portemonnee.
Een langzame rijping, een geest die ontwaakt
En het kwelt me steeds weer.
Een test die woede uitstraalt, een wond, een vuist die opkomt
Een vervaagde vlag, een hymne die niemand meer zingt.
Een knoop in de keel, een onrechtvaardige winnaar.
Een plant die groeit en groeit tussen de chaos rond
Een dak dat medelijden met me heeft, een vriend die ik niet noem
Een plek waar ik me voel, een eer die een gram waard is
Een eenzaam Park, een kast die zich verveelt
Een buurt van de straat waar de tijd niet voorbij gaat
Een sterrenstelsel dat mijn thuis is, een foto die naar me kijkt
Een herinnering die me nog steeds weegt, een verouderende huid
Een recht leven, een perfecte naaktheid
Een illusie die me wakker maakt en me steeds weer voedt.
Een onbeweeglijke reis, een spel waar niemand tekent
Een nutteloze bagage, een drankje dat me raakt
Een voorspelbare toekomst, een hoekje om te verdwijnen
Een onvergetelijk moment, een nieuwe avond…