My Own Grave — Bloodline Broken songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bloodline Broken" van My Own Grave.
Songteksten
With undying hunber, a fathomless swarm of locusts**
As one, bottomless pit of gaping mouths
Parasitical leaches scavenging, bleeding the host dry
Black vulture wings extinguish the sun
The day of reckoning awaits, I shall spare no one
Master turns slave, the butcher himself becomes food for the rats
Fields ripe with putrefaction without end, and for the dead
No casket, no funeral, no mourning and no obituary
Walk the streets of solitude paved with bodies of the dead
Fear of dying stronger than the fear of life
Refuge in the shadows a rusted monolith, forlorn amongst the ruins
Bloodline broken
These voices from beyond, gnawing the flesh from my bone
Like a million voices screaming, draining the sanity from my soul
In this sanctuary, your heaven. with morphine in your blood to keep you safe
From madness tearing, clawing at your skin from the inside
In a haze through the grates, you witness the end
Walk the streets of solitude paved with bodies of the dead
Fear of dying stronger than the fear of life
Refuge in the shadows a rusted monolith, forlorn amongst the ruins
Over cemetery fields, the last of manking
Dethrone monarch in the kingdom of the dead
In no man’s land, as despair has conquered his fear
Broken like his the bloodline is
Songtekstvertaling
Met een onsterfelijke hunber, een vaderloze zwerm sprinkhanen**
Als één, bodemloze put van gapende monden
Parasitaire uitspoelingen die de gastheer leegbloeden.
Zwarte gier vleugels blussen de zon
Op de dag des oordeels zal ik niemand sparen.
Meester wordt Slaaf, de slager zelf wordt voedsel voor de ratten.
Velden Rijp van verrotting zonder einde, en voor de doden
Geen kist, geen begrafenis, geen rouw en geen overlijdensbericht.
Loop door de straten van eenzaamheid geplaveid met lichamen van de doden
Angst om sterker te sterven dan de angst voor het leven
Toevlucht in de schaduw een verroeste monoliet, verloren tussen de ruïnes
Gebroken bloedlijn
Deze stemmen uit het hiernamaals knagen het vlees uit mijn bot
Als een miljoen schreeuwende stemmen, die het gezond verstand uit mijn ziel halen
In dit heiligdom, jouw hemel. met morfine in je bloed om je veilig te houden.
Van waanzin die van binnenuit aan je huid krabt.
In een waas door het rooster, ben je getuige van het einde
Loop door de straten van eenzaamheid geplaveid met lichamen van de doden
Angst om sterker te sterven dan de angst voor het leven
Toevlucht in de schaduw een verroeste monoliet, verloren tussen de ruïnes
Over begraafplaats velden, de laatste van manking
Dethrone monarch in het Koninkrijk der doden
In niemands land, zoals wanhoop zijn angst heeft overwonnen
Gebroken als zijn bloedlijn is