My Epic — centuries songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "centuries" van My Epic.
Songteksten
There are no nights now when I don’t dream and wake in the darkness to find
I’ve been weeping.
But it has been ages since I’ve cried while awake, 'cause centuries wear on the heart, they erode it away.
I’m still trying to record each word You spoke and if I finish I’ll fill up this earth.
But the memory of Your voice leaves me empty, 'cause I’ve been banished and
boiled alive and yet I remain and they still call me by name, but they
don’t say it the same.
I watched all my brothers become martyrs and die one at a time, but I often
wonder if waiting for You is the harder sacrifice.
I’m still trying to record each word You spoke and if I finish I’ll fill up this earth, but the memory of Your voice leave me empty.
I may be feeble and barely alive, but I’ve yet to forget a single word that
You said.
If my voice breaks down and all of my strength gives out and I’m just a shell left breathing my last days out.
Let it be known that time is a thief who surely steals everything, but in my case it just cleared out the waste for me.
Nothing has dimmed; You have simply eclipsed all that stood in the way.
I’d give 20 more lifetimes; it would all be the same.
In the end, I know I’ll find You will come once again.
You’ll come call me by name.
Songtekstvertaling
Er zijn geen nachten nu dat ik niet droom en wakker word in de duisternis om te vinden
Ik heb gehuild.
Maar het is eeuwen geleden dat ik huilde terwijl ik wakker was, want eeuwen slijten op het hart, ze eroderen het weg.
Ik probeer nog steeds elk woord op te nemen dat je sprak en als ik klaar ben, vul ik deze aarde.
Maar de herinnering aan je stem laat me leeg, omdat ik verbannen ben en
levend gekookt en toch blijf ik en ze noemen me nog steeds bij naam, maar ze
zeg het niet hetzelfde.
Ik zag al mijn broers Martelaren worden en één voor één sterven.
ik vraag me af of wachten op jou het moeilijkste offer is.
Ik probeer nog steeds elk woord op te nemen dat je sprak en als ik klaar ben vul ik deze aarde, maar de herinnering aan je stem laat me leeg.
Ik mag dan zwak en nauwelijks levend zijn, maar ik moet nog één woord vergeten dat
Dat zei je.
Als mijn stem afbreekt en al mijn kracht het begeeft en ik nog maar een schelp ben die mijn laatste dagen uitademt.
Laat het bekend zijn dat de tijd een dief is die zeker alles steelt, maar in mijn geval heeft het net het afval voor mij opgeruimd.
Niets is gedempt; je hebt gewoon alles verduisterd wat in de weg stond.
Ik zou nog 20 levens geven, het zou allemaal hetzelfde zijn.
Uiteindelijk Weet ik dat je nog een keer komt.
Je komt me bij naam noemen.