My Dying Bride — The Light At The End Of The World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Light At The End Of The World" van My Dying Bride.
Songteksten
An isle, a bright shining isle
Stands forever, alone in the sea
Of rock and of sand and grass
And shale, the isle bereft of trees
— Small. A speck in the wide blue
Sea. 'Tis the last of all the land
A dweller upon our lonesome
Isle, the last, lonely man? -
By the Gods he is there to
Never leave, to remain all his
Life. His punishment for
Evermore, to attend the
Eternal light
The lighthouse, tall and brilliant
White, which stands at the end
Of the world. Protecting ships
And sailors too, from rock they
Could be hurled
Yet nothing comes and nothing
Goes 'sept the bright blue sea
Which stretches near and far
Away, 't is all our man can see
Though, one day, up high on
Rock, a bird did perch and cry
An albatross, he shot a glance
And wondered deeply, why?
Could it be a watcher sent?
A curse sent from the Gods
Who sits and cries and stares at him
The life that they have robbed
Each year it comes to watch
Over him, the creature from above
Not a curse but a reminder of
The woman that he loved
— Oh weary night, under stars
He’d lay and gaze
Up towards the moon and stars
The suns dying haze
Time and again, Orion’s light
Filled our man with joy
Within the belt, he’d see his love
Remembering her voice —
The twinkle from the stars above
Bled peace into his heart
As long as she looks down on him
He knows they’ll never part
One day good, one day bad
The madness, the heat, the sun
Out to sea, he spies upon land
His beloved Albion
Cliffs of white and trees of green
Children run and play
'My home land' he cries and weeps
Why so far away?
Eyes sore and red. Filled with tears
He runs towards the sea
To risk his life, a worthy cause
For home he would be
Into the sea, deep and blue
The waters wash him clean
Awake. He screams. Cold with sweat
And Albion a dream
— Such is life upon the isle
Of torment and woe
One day good. One day bad
And some days, even hope
The light at the end of the world
Burns bright for mile and mile
Yet tends the man, its golden glow
In misery all the while?
For fifty years he stands and waits
Atop the light, alone
Looking down upon his isle
The Gods have made his home —
The watcher at the end of the world
Through misery does defile
Remembers back to that single night
And allows a tiny smile
(His sacrifice was not so great
He insists upon the world
Again he would crime
Again he would pay
For one moment with the girl)
Her hair, long and black it shone
The dark, beauty of her eyes
Olive skin and warm embrace
Her memory never dies
'Twas years ago, he
Remembers clear
The life they once did live
Endless love and lust for life
They promised each would give
Alas, such love and laughter too
Was short as panting breath
For one dark night, her soul
Was kissed
By the shade of death
(Agony, like none before
Was suffered by our man.)
Who tends the light now
Burning bright
On the very last of land
(Anger raged and misery too
Like nothing ever before.)
He cursed the Gods and man
And life
And at his heart he tore
— A deity felt sympathy
And threw our man a light
'Your woman you may see again
For a single night. -
But think hard and well young man
There is a price to pay:
To tend the light at the end of
The world
Is where you must stay
Away from man and life and love
Alone you will be
On a tiny isle. A bright shining isle
In the middle of the sea.'
— 'I'll tend the light, for one more night
With the woman whom I love'
Screamed the man, with tearful eyes
To the deity above
And so it was that very night
His lover did return
To his arms and to their bed
Together they did turn
In deepest love and lust and passion
Entwined they did fall
Lost within each other’s arms
They danced (in lover’s ball). -
— Long was the night filled with love
For them the world was done
Awoke he did to brightest light
His woman and life had gone
To his feet he leapt. To the sea he looked
To the lighthouse on the stone
The price is paid and from now on
He lives forever alone
Fifty years have passed since then
And not a soul has he seen
But his woman lives with him still
In every single dream
'Tis sad to hear how young love has died
To know that, alone, someone has cried
But memories are ours to keep
To live them again, in our sleep.-
Songtekstvertaling
Een eiland, een helder glanzend eiland
Staat voor altijd, alleen in de zee
Van steen en van zand en gras
En schalie, het eiland zonder bomen
— Klein. Een vlekje in het brede blauw
Zee. Het is het laatste land
Een bewoner op onze eenzame
Isle, de laatste eenzame man? -
Bij de goden hij is daar om
Ga nooit weg, om al zijn
Leven. Zijn straf voor
Evermore, om de
Eeuwig licht
De vuurtoren, groot en briljant
Wit, dat staat aan het einde
Van de wereld. Schepen beschermen
En ook matrozen, van steen
Kan geslingerd worden
Maar niets komt en niets
Sept the bright blue sea
Die zich uitstrekt van dichtbij tot ver.
Weg, ' T is alles wat onze man kan zien
Hoewel, op een dag, hoog op
Rock, a bird did perch and cry
Een albatros, hij schoot een blik
En vroeg zich af, waarom?
Kan het een wachter zijn?
Een vloek van de goden.
Die zit en huilt en naar hem staart
Het leven dat ze hebben beroofd
Elk jaar komt het om te kijken
Over hem, het schepsel van boven
Geen vloek, maar een herinnering aan
De vrouw van wie hij hield
- Oh vermoeide nacht, onder sterren
Hij lag en keek
Naar de maan en de sterren
De zon is stervende nevel
Keer op keer, Orion ' s licht
Vulde onze man met vreugde
In de riem zag hij zijn liefde.
Ik herinner me haar stem. —
De schittering van de sterren boven
Bloedde vrede in zijn hart
Zolang ze op hem neerkijkt.
Hij weet dat ze nooit zullen scheiden.
Eén dag goed, één dag slecht
De waanzin, de hitte, de zon
Op zee bespioneert hij het land
Zijn geliefde Albion
Witte kliffen en groene bomen
Kinderen rennen en spelen
'Mijn thuis land' hij huilt en huilt
Waarom zo ver weg?
Ogen doen pijn en rood. Gevuld met tranen
Hij rent naar de zee.
Om zijn leven te riskeren, een waardige zaak.
Voor thuis zou hij
In de zee, diep en blauw
Het water wast hem schoon.
Wakker. Hij schreeuwt. Koud van het zweet
En Albion een droom
- Zo is het leven op het eiland
Van kwelling en Smart
Eén dag goed. Eén slechte dag
En sommige dagen, zelfs hoop
Het licht aan het einde van de wereld
Brandt fel voor mijl en mijl
Maar de man, zijn gouden gloed
Al die tijd in ellende?
Vijftig jaar lang staat hij te wachten.
Op het licht, alleen
Neerkijkend op zijn eiland
De goden hebben zijn thuis gemaakt. —
De Wachter aan het einde van de wereld
Door misery onteert
Herinnert zich terug naar die ene nacht
En laat een kleine glimlach toe
(Zijn offer was niet zo groot
Hij dringt aan op de wereld
Opnieuw zou hij een misdaad begaan.
Opnieuw zou hij betalen
Voor een moment met het meisje)
Haar haar, lang en zwart het scheen
De donkere, schoonheid van haar ogen
Olijfhuid en warme omhelzing
Haar geheugen sterft nooit.
Het was jaren geleden.
Onthoud helder
Het leven dat ze ooit hadden
Eindeloze liefde en levenslust
Ze beloofden dat elk
Helaas, zoveel liefde en gelach ook.
Was zo kort als een hijgende adem
Voor een donkere nacht, haar ziel
Was gekust
Bij de schaduw des doods.
(Lijdensweg, als geen andere
Werd geleden door onze man.)
Wie zorgt er nu voor het licht?
Brandend helder
Op het allerlaatste land
(Woede razende en ellende ook
Zoals nooit tevoren.)
Hij vervloekte de goden en de mens.
En het leven
En in zijn hart scheurde hij
- Een godheid voelde sympathie
En hij wierp onze man een vuur
'Je vrouw mag je weer zien
Voor één nacht. -
Maar denk goed na, jongeman.
Er is een prijs te betalen:
Om het licht aan het einde van
Wereld
Is waar je moet verblijven
Weg van mens en leven en liefde
Alleen zul je zijn
Op een klein eiland. Een helder glanzend eiland
In het midden van de zee.'
- 'Ik zal het licht verzorgen, voor nog een nacht
Met de vrouw van wie ik hou.
Schreeuwde de man, met tranen
Naar de godheid hierboven
En zo was het die nacht
Zijn geliefde is teruggekomen.
Naar zijn armen en naar hun bed
Samen veranderden ze
In diepste liefde, lust en passie
Verstrengeld zijn ze gevallen.
Verloren in elkaars armen
Ze dansten (in lover ' s ball). -
- Lang was de nacht gevuld met liefde
Voor hen is de wereld gedaan.
Hij werd wakker met het helderste licht.
Zijn vrouw en leven waren weg.
Hij sprong overeind. Naar de zee keek hij
Naar de vuurtoren op de steen
De prijs wordt betaald en vanaf nu
Hij leeft voor altijd alleen
Sindsdien zijn er vijftig jaar verstreken.
En hij heeft niemand gezien.
Maar zijn vrouw woont nog bij hem.
In elke droom
Het is triest om te horen hoe jonge liefde is gestorven.
Om te weten dat, alleen, iemand heeft gehuild
Maar herinneringen zijn aan ons om te houden
Om ze weer te leven, in onze slaap.-