My Double, My Brother — Shelves songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Shelves" van My Double, My Brother.
Songteksten
Quiet after speaking
For we are hoping to be believed in.
Find us after seeking
Beneath the floorboards, near the creaking,
And everyone is down at the dusty shelves
With the racks to stack up trinkets
Where we build the selves that we sought all along.
All we’ll ever know is only what we’re shown
But we never hope to be at the mercy of belief,
So then we’re left to fare alone.
We’d hide out under covers,
From our parents, and our sisters and brothers,
Then sneak out, turn off the TV,
And find a mirror in the blank screen.
And everyone is down at the dusty shelves
With the racks to stack up trinkets
Where we build the selves that we sought all along.
And all we’ll ever know is only what we’re shown
But we never hope to be at the mercy of belief,
So then we’re left to fare alone.
The windows in walls are glass paned cages,
Where we watched the contrast raise up Then slowly fade away.
And the billions wake to chase desire
Then with the light retire
To become part of the grey.
And all we’ll ever know is only what we’re shown
But we never hope to be at the mercy of belief,
So then we’re left to fare alone.
Songtekstvertaling
Stilte na het spreken
Want we hopen om in geloofd te worden.
Vind ons na het zoeken
Onder de vloer, bij het kraken.,
En iedereen is bij de stoffige planken.
Met de rekken om snuisterijen op te stapelen
Waar we de zelf bouwen die we altijd al zochten.
Alles wat we ooit zullen weten is alleen wat we laten zien
Maar wij hopen nooit overgeleverd te zijn aan de genade van het geloof.,
Dus dan moeten we alleen verder.
We verstoppen ons onder de dekens.,
Van onze ouders en onze zusters en broeders,
Dan sluip je weg, zet de TV uit,
En vind een spiegel in het lege scherm.
En iedereen is bij de stoffige planken.
Met de rekken om snuisterijen op te stapelen
Waar we de zelf bouwen die we altijd al zochten.
En alles wat we ooit zullen weten is alleen wat we laten zien
Maar wij hopen nooit overgeleverd te zijn aan de genade van het geloof.,
Dus dan moeten we alleen verder.
De ramen in muren zijn glazen kooien.,
Waar we het contrast omhoog zagen stijgen en langzaam wegzagen.
En de miljarden worden wakker om verlangen na te jagen
Dan met het licht terugtrekken.
Om deel uit te maken van het grijs.
En alles wat we ooit zullen weten is alleen wat we laten zien
Maar wij hopen nooit overgeleverd te zijn aan de genade van het geloof.,
Dus dan moeten we alleen verder.