My Chemical Romance — Desolation Row songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Desolation Row" van My Chemical Romance.
Songteksten
Highway 61 Revisited
Desolation Row
by Bob Dylan
They’re selling postcards of the hanging
They’re painting the passports brown
The beauty parlor is filled with sailors
The circus is in town
Here comes the blind commissioner
They’ve got him in a trance
One hand is tied to the tight-rope walker
The other is in his pants
And the riot squad they’re restless
They need somewhere to go As Lady and I look out tonight
From Desolation Row
Cinderella, she seems so easy
«It takes one to know one,» she smiles
And puts her hands in her back pockets
Bette Davis style
And in comes Romeo, he’s moaning
«You Belong to Me I Believe»
And someone says," You’re in the wrong place, my friend
You better leave"
And the only sound that’s left
After the ambulances go Is Cinderella sweeping up On Desolation Row
Now the moon is almost hidden
The stars are beginning to hide
The fortunetelling lady
Has even taken all her things inside
All except for Cain and Abel
And the hunchback of Notre Dame
Everybody is making love
Or else expecting rain
And the Good Samaritan, he’s dressing
He’s getting ready for the show
He’s going to the carnival tonight
On Desolation Row
Now Ophelia, she’s 'neath the window
For her I feel so afraid
On her twenty-second birthday
She already is an old maid
To her, death is quite romantic
She wears an iron vest
Her profession’s her religion
Her sin is her lifelessness
And though her eyes are fixed upon
Noah’s great rainbow
She spends her time peeking
Into Desolation Row
Einstein, disguised as Robin Hood
With his memories in a trunk
Passed this way an hour ago
With his friend, a jealous monk
He looked so immaculately frightful
As he bummed a cigarette
Then he went off sniffing drainpipes
And reciting the alphabet
Now you would not think to look at him
But he was famous long ago
For playing the electric violin
On Desolation Row
Dr. Filth, he keeps his world
Inside of a leather cup
But all his sexless patients
They’re trying to blow it up Now his nurse, some local loser
She’s in charge of the cyanide hole
And she also keeps the cards that read
«Have Mercy on His Soul»
They all play on penny whistles
You can hear them blow
If you lean your head out far enough
From Desolation Row
Across the street they’ve nailed the curtains
They’re getting ready for the feast
The Phantom of the Opera
A perfect image of a priest
They’re spoonfeeding Casanova
To get him to feel more assured
Then they’ll kill him with self-confidence
After poisoning him with words
And the Phantom’s shouting to skinny girls
«Get Outa Here If You Don’t Know
Casanova is just being punished for going
To Desolation Row»
Now at midnight all the agents
And the superhuman crew
Come out and round up everyone
That knows more than they do Then they bring them to the factory
Where the heart-attack machine
Is strapped across their shoulders
And then the kerosene
Is brought down from the castles
By insurance men who go Check to see that nobody is escaping
To Desolation Row
Praise be to Nero’s Neptune
The Titanic sails at dawn
And everybody’s shouting
«Which Side Are You On?»
And Ezra Pound and T. S. Eliot
Fighting in the captain’s tower
While calypso singers laugh at them
And fishermen hold flowers
Between the windows of the sea
Where lovely mermaids flow
And nobody has to think too much
About Desolation Row
Yes, I received your letter yesterday
(About the time the door knob broke)
When you asked how I was doing
Was that some kind of joke?
All these people that you mention
Yes, I know them, they’re quite lame
I had to rearrange their faces
And give them all another name
Right now I can’t read too good
Don’t send me no more letters no Not unless you mail them
From Desolation Row
Songtekstvertaling
Highway 61 Opnieuw Bekeken
Desolation Row
door Bob Dylan
Ze verkopen ansichtkaarten van de ophanging.
Ze schilderen de paspoorten bruin.
De schoonheidssalon is gevuld met matrozen
Het circus is in de stad.
Daar komt de blinde commissaris.
Ze hebben hem in trance.
Een hand is gebonden aan de touwtjestouw wandelaar.
De andere zit in zijn broek.
En de oproerpolitie is rusteloos.
Ze moeten ergens heen als dame en ik kijk uit vanavond
Van Desolation Row
Assepoester, ze lijkt zo makkelijk.
"Je moet iemand leren kennen," glimlacht ze
En stopt haar handen in haar zakken.
Bette Davis style
En daar komt Romeo, hij kreunt
"Je bent van mij geloof ik»
En iemand zegt, " Je bent op de verkeerde plaats, mijn vriend
Je kunt beter gaan."
En het enige geluid dat nog over is
Als de ambulances weg zijn, veegt Assepoester op Desolation Row.
Nu is de maan bijna verborgen.
De sterren beginnen zich te verbergen.
De waarzeggerij.
Heeft zelfs al haar spullen naar binnen gebracht.
Allemaal behalve Kaïn en Abel.
En de gebochelde van de Notre Dame
Iedereen vrijt.
Anders verwacht ik regen.
En de Barmhartige Samaritaan, hij kleedt zich aan
Hij maakt zich klaar voor de show.
Hij gaat vanavond naar de kermis.
In Desolation Row
Ophelia, ze is bij het raam.
Voor haar ben ik zo bang.
Op haar tweeëntwintigste verjaardag
Ze is al een oude vrijster.
Voor haar is de dood heel romantisch.
Ze draagt een ijzeren vest.
Haar beroep is haar religie.
Haar zonde is haar levenloosheid.
En hoewel haar ogen zijn gericht op
Noah ' s grote regenboog
Ze spendeert haar tijd met gluren.
In Desolatie Rij
Einstein, vermomd als Robin Hood.
Met zijn herinneringen in een kofferbak.
Kwam hier een uur geleden langs.
Met zijn vriend, een jaloerse monnik.
Hij zag er zo Onbevlekt uit.
Toen hij een sigaret baalde
Toen ging hij drainpipes snuffelen.
En het alfabet opzeggen
Nu zou je er niet aan denken om naar hem te kijken.
Maar hij was lang geleden beroemd.
Voor het spelen van de elektrische viool
In Desolation Row
Dr. Filth, hij houdt zijn wereld.
In een leren bekertje
Maar al zijn seksloze patiënten
Ze proberen het nu op te blazen zijn verpleegster, een lokale loser
Zij heeft de leiding over het cyanide gat.
En ze houdt ook de kaarten die lezen
"Heb medelijden met zijn ziel»
Ze spelen allemaal op fluitjes.
Je kunt ze horen blazen.
Als je je hoofd ver genoeg naar buiten leunt
Van Desolation Row
Aan de overkant hebben ze de gordijnen dichtgespijkerd.
Ze maken zich klaar voor het feest.
Het spook van de Opera
Een perfect beeld van een priester
Ze geven me Casanova.
Om hem meer zekerheid te geven.
Dan vermoorden ze hem met zelfvertrouwen.
Na hem te hebben vergiftigd met woorden
En de Phantom schreeuwt naar magere meisjes
"Kom hier als je het niet weet
Casanova wordt gestraft omdat ze weg is.
Naar Desolation Row»
Nu om middernacht alle agenten
En de bovenmenselijke bemanning
Kom naar buiten en verzamel iedereen.
Dat Weet meer dan ze doen. dan brengen ze ze naar de fabriek.
Waar de hartaanval machine
Is vastgebonden over hun schouders
En dan de kerosine.
Uit de kastelen wordt neergehaald.
Door verzekeraars die gaan kijken of er niemand ontsnapt.
Naar Desolation Row
Prijs Nero ' s Neptunus
De Titanic vaart bij zonsopgang
En iedereen schreeuwt
"Aan Welke Kant Sta Jij?»
En Ezra Pound en T. S. Eliot
Vechten in de toren van de kapitein
Terwijl calypso zangers hen uitlachen
En vissers houden bloemen
Tussen de ramen van de zee
Waar mooie zeemeerminnen stromen
En niemand hoeft te veel na te denken.
Over Desolation Row
Ja, Ik heb je brief gisteren ontvangen.
(Rond de tijd dat de deurknop brak)
Toen je vroeg hoe het met me ging
Was dat een grap?
Al die mensen die je noemt
Ja, ik ken ze, ze zijn nogal saai.
Ik moest hun gezichten herschikken.
En geef ze allemaal een andere naam
Op dit moment kan ik niet goed lezen.
Stuur me geen brieven meer.
Van Desolation Row