Муслим Магомаев — Город мой, Баку songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Город мой, Баку" van Муслим Магомаев.
Songteksten
Ушли от моря горы,
Жажду утолив.
И лёг на берег город,
Охватив залив.
Он стар и вечно молод,
Здесь на берегу,
Залив глядит на город,
Город мой, Баку!
Ты весь из золота соткан,
И на склоне дня
Закатным золотом окон
Одаришь меня.
А ночью звёзды бледнеют
От твоих огней.
И нет мне неба роднее,
Нет земли родней!
Волна вдали качает
Стаи кораблей,
Белей нет в мире чаек,
Моря голубей.
На город наглядеться
Вновь я не могу.
И я вхожу, как в детство,
В город мой, Баку!
Ты весь из золота соткан,
И на склоне дня
Закатным золотом окон
Одаришь меня.
А ночью звёзды бледнеют
От твоих огней.
И нет мне неба роднее,
Нет земли родней!
Songtekstvertaling
Weg uit de Zeebergen,
Mijn dorst lessen.
En op de kust van de stad gaan liggen.,
Dek de baai.
Hij is oud en eeuwig jong.,
Hier op het strand,
De baai kijkt uit over de stad,
Mijn Stad, Baku!
Jullie zijn allemaal van goud gemaakt.,
En aan het eind van de dag
Zonsondergang gouden ramen
Geef me een Cadeau.
En ' s nachts worden de sterren bleek
Van je lichten.
En er is geen hemel dichter bij mij,
Geen land van familie!
De golf in de verte schommelt.
Koppels schepen,
Er zijn geen witte meeuwen in de wereld,
Zee van duiven.
Bekijk meer van de stad
Nogmaals, ik kan het niet.
En ik ga naar binnen, net als in mijn kindertijd.,
Naar Mijn Stad, Baku!
Jullie zijn allemaal van goud gemaakt.,
En aan het eind van de dag
Zonsondergang gouden ramen
Geef me een Cadeau.
En ' s nachts worden de sterren bleek
Van je lichten.
En er is geen hemel dichter bij mij,
Geen land van familie!