Муслим Магомаев — Баллада о красках songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Баллада о красках" van Муслим Магомаев.
Songteksten
Был он рыжим, как из рыжиков рагу,
Рыжим, словно апельсины на снегу.
Мать шутила, мать веселою была:
«Я от солнышка сыночка родила!»
А другой был черным-черным у нее,
Черным, будто обгоревшее смолье.
Хохотала над расспросами она,
Говорила: «Слишком ночь была черна!»
В сорок первом, в сорок памятном году,
Прокричали репродукторы беду.
Оба сына, оба двое, соль земли —
Поклонились маме в пояс. И ушли.
Довелось в бою почуять молодым
Рыжий бешеный огонь и черный дым,
Злую зелень застоявшихся полей,
Серый цвет прифронтовых госпиталей.
Оба сына, оба двое, два крыла
Воевали до победы. Мать ждала.
Не гневила, не кляла она судьбу.
Похоронка обошла ее избу.
Повезло ей, привалило счастье вдруг.
Повезло одной на три села вокруг.
Повезло ей. Повезло ей! Повезло!
Оба сына воротилися в село.
Оба сына, оба двое, плоть и стать.
Золотистых орденов не сосчитать.
Сыновья сидят рядком — к плечу плечо.
Руки целы, ноги целы — что еще!
Пьют зеленое вино, как повелось.
У обоих изменился цвет волос —
Стали волосы смертельной белизны…
Видно, много белой краски у войны.
Русские советские песни (1917−1977).
Сост. Н. Крюков и Я. Шведов.
М., «Худож. лит.», 1977
Songtekstvertaling
Hij was zo rood als een stoofpot Roodharigen.,
Zo rood als sinaasappels in de sneeuw.
Moeder grapte, moeder was vrolijk:
"Ik heb een zoon van de zon gebaard!"
En de andere was zwart-zwart met haar.,
Zwart, als verbrande teer.
Ze lachte om de vragen.,
Ze zei: "de nacht was te Zwart!"
In het eenenveertigste, in het veertig memorabele jaar,
De luidsprekers riepen problemen.
Beide zonen, beide twee, zout van de aarde —
Ze bogen voor mijn moeder in de taille. En ze vertrokken.
Ik had de kans om het te ruiken in de strijd.
Roodgloeiend vuur en zwarte rook,
Het kwade groen van stagnerende velden,
Grijze kleur van ziekenhuizen.
Beide zonen, beide twee, twee vleugels.
Gevochten voor de overwinning. Mijn moeder wachtte.
Ze was niet boos, ze vervloekte het lot niet.
De begrafenis ging om haar hut heen.
Ze had geluk, ze had ineens geluk.
Een gelukkige voor drie dorpen in de buurt.
Gelukkig voor haar. Bofkont. Bof jij even.
Beide zonen keerden terug naar het dorp.
Beide zonen, beide, vlees en bloed.
Je kunt de gouden orders niet tellen.
De zonen zitten op een Rij, schouder aan schouder.
Een handen, benen, wat nog meer!
Ze drinken groene wijn, zoals gewoonlijk.
Beiden hadden hun haarkleur veranderd. —
Het haar van een dodelijke witte…
Je kunt zien dat de oorlog veel witte verf heeft.
Russische sovjetliederen (1917-1977).
Comp. N. Kryukov en Ya. Shvedov.
M., " Art. branden.", 1977