Murubutu — Storia di Gino songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Storia di Gino" van Murubutu.
Songteksten
È un’alba calda e Gino corre per la strada
Perché a soli nove anni è una staffetta partigiana;
Vive appieno, non ha freno, si stende e guarda il cielo
Poi respira a piene nari: l’aria sa di tiglio e fieno
Perché i veri nazi neri lui non li hai mai visti
Porta nuove su ai G.A.P., che sparano i fascisti
Lui sente 'sta giovane mente che non c'è futuro
Sicuro ma il suo pugno è chiuso e se
Cresce crede, lui corre e non cede
Più forte ogni mese, la morte lo insegue
Su e giù, tra case e chiese, su e giù tra strade piene
Fino a dove l’erba bassa cede il passo a pietra e neve
No, no, Gino non sente
Non sente più dir: «Caricare», poi «ricaricare»;
Gino non sente più niente
Non sente più click-click sul manico, il fucile carico
No, Gino non sente
Non sente più dir: «Caricare», poi «ricaricare»;
Gino non sente più niente
È stato colpito prima alle gambe e alle tempie poi
La resistenza non ha standard né target:
Nove anni, tre fratelli e un solo paio di scarpe
La sera la stalla poi di giorno la strada poi
Di notte giù la testa sotto i colpi di bengala
Tu bene bada che bene vada
Lui vorrebbe i fasci morti come a Guadalajara
Ma qui chi guarda impara col click qui chi arma spara
Perché il vero male umano non lo ammazzi mai!
Ma un giorno nero ricordato tra i più presi
L’arrivo nei paesi della divisione Goering:
«Alle rebellen haben sich nicht
Zu erwarten als den tod!»
Gino vide piani e sedi poi mise le ali piedi
Poi corse tra i sentieri ad avvisare i suoi guerrieri
Quel giorno il suo ardore bagnò il manto al futuro
Ma il sangue invasore bagnò il grano maturo
No, no, Gino non sente
Non sente più qui: «Caricare», poi «ricaricare»;
Gino non sente più niente
Non sente più click-click sul manico, il fucile carico
No, Gino non sente
Non sente più qui: «Caricare», poi «ricaricare»;
Gino non sente più niente
È stato colpito prima alle gambe e alle tempie poi
Paolo ha un anno in più, conosce Gino da anni
Stessa storia, stessa scuola, stessa vita nei campi
I genitori di Paolo, produttori vinicoli
Non sono fascisti ma di ambienti limitrofi
In cambio di due cocci, di due soldi e due bossoli
Paolo ha detto ai fasci: «Gino sta con i rossi!»
I suoi posti, i suoi boschi, i compagni commossi
Tutto questo Gino ha visto in un lampo negli occhi
Il sole rise e soffiava un vento fine
Quando tutto vide fine lì lì da fine aprile
…cos'è rimasto di Gino?
Un cippo in marmo vivo eretto in cima all’Appennino
No, no, Gino non sente
Non sente più qui: «Caricare», poi «ricaricare»;
Gino non sente più niente
Non sente più click-click sul manico, il fucile carico
No, Gino non sente
Non sente più qui: «Caricare», poi «ricaricare»;
Gino non sente più niente
È stato colpito prima alle gambe e alle tempie poi
Songtekstvertaling
Het is een hete zonsopgang en Gino rent door de straat
Omdat hij om negen uur een partizanen estafette is.;
Hij leeft volledig, Hij heeft geen rem, hij gaat liggen en kijkt naar de hemel
Dan ademt hij volle neusgaten: de luchtsmaak van Linden en hooi
Want de echte zwarte nazi ' s heeft hij nooit gezien.
Breng nieuwe naar de Gap, die de fascisten neerschieten.
Hij voelt deze jonge geest dat er geen toekomst is
Zeker, maar zijn vuist is gesloten en als
Groeit gelooft, rent hij weg en geeft zich niet over
Elke maand sterker, de dood achtervolgt hem.
Op en neer, tussen huizen en kerken, op en neer tussen volle straten
Naar waar het lage gras plaats maakt voor steen en sneeuw
Nee, Gino hoort het niet.
Hij hoort niet langer dir: "charge", dan "herladen"»;
Gino hoort niets meer.
Niet langer klik-klik op het handvat, het geladen geweer
Nee, Gino hoort het niet.
Hij hoort niet langer dir: "charge", dan "herladen"»;
Gino hoort niets meer.
Hij werd eerst in de benen geraakt en daarna in de tempels.
Resistentie heeft geen normen of doelen:
Negen jaar, drie broers en maar één paar schoenen.
'S avonds de stal dan in de dag de weg dan
'S nachts op zijn hoofd onder de slagen van Bengalen
Zorg dat het goed gaat.
Hij wil de balken dood zoals in Guadalajara.
Maar hier wie kijkt leer door hier te klikken wie schiet
Zodat het echte menselijke kwaad hem nooit doodt!
Maar een zwarte dag herinnerd onder de meest ingenomen
De aankomst in de landen van de Goering Divisie:
"Alle rebellen haben sich nicht
Zu erwarten ALS den Tod!»
Gino zag plannen en stoelen en zette zijn vleugels voeten
Toen liep hij tussen de paden om zijn krijgers te waarschuwen.
Die dag vouwde zijn vurigheid de mantel naar de toekomst
Maar het binnenvallende bloed bevochtigde de rijpe tarwe.
Nee, Gino hoort het niet.
Hij hoort hier niet meer: "laden", dan "herladen"»;
Gino hoort niets meer.
Niet langer klik-klik op het handvat, het geladen geweer
Nee, Gino hoort het niet.
Hij hoort hier niet meer: "laden", dan "herladen"»;
Gino hoort niets meer.
Hij werd eerst in de benen geraakt en daarna in de tempels.
Paolo heeft een extra jaar, Hij kent Gino al jaren.
Zelfde verhaal, zelfde school, zelfde leven op het veld
Paolo ' s ouders, wijnmakers
Het zijn geen fascisten, maar buren.
In ruil voor twee scherven, twee geld en twee hulzen.
Paul zei tegen de balken: "Gino is bij de rooien!»
Zijn plaatsen, zijn bossen, zijn metgezellen verhuisden
Al deze Gino zag in een flits in de ogen
De zon kwam op en een mooie wind blies
Toen het daar allemaal eindigde vanaf eind April
... Wat is er over van Gino?
Een levende marmeren steen op de Apennijnen
Nee, Gino hoort het niet.
Hij hoort hier niet meer: "laden", dan "herladen"»;
Gino hoort niets meer.
Niet langer klik-klik op het handvat, het geladen geweer
Nee, Gino hoort het niet.
Hij hoort hier niet meer: "laden", dan "herladen"»;
Gino hoort niets meer.
Hij werd eerst in de benen geraakt en daarna in de tempels.