Márcia — A Pele Que Há Em Mim ( Quando O Dia Entardeceu) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Pele Que Há Em Mim ( Quando O Dia Entardeceu)" van Márcia.
Songteksten
Quando o dia entardeceu
E o teu corpo tocou
Num recanto do meu
Uma dança acordou
E o Sol apareceu
De gigante ficou
Num instante apagou
O sereno do Céu
E a calma a aguardar lugar em mim
O desejo a contar segundo o fim
Foi num ar que te deu
E o teu canto mudou
E o teu corpo do meu
Uma trança arrancou
E o sangue arrefeceu
E o meu pé aterrou
Minha voz sussurrou
O meu sonho morreu
Dá-me o mar, o meu rio, minha calçada
Dá-me o quarto vazio da minha casa
Vou deixar-te no fio da tua fala
Sobre a pele que há em mim, tu não sabes nada
Quando o amor se acabou
E o meu corpo esqueceu
O caminho onde andou
Nos recantos do teu
E o luar se apagou
E a noite emudeceu
O frio fundo do céu
Foi descendo e ficou
Mas a mágoa não mora mais em mim
Já passou, desgastei p’ra lá do fim
É preciso partir
É o preço do amor
Para voltar a viver
Já nem sinto o sabor
A suor e pavor
Do teu colo a ferver
Do teu sangue de flor
Já não quero saber
Dá-me o mar, o meu rio, a minha estrada
O meu barco vazio na madrugada
Vou deixar-te no frio da tua fala
Na vertigem da voz quando enfim se cala
Songtekstvertaling
Wanneer de dag aanbreekt
En je lichaam raakte aan
In een hoek van mij
Een dans werd wakker
En de zon verscheen
Van giant got
In een moment gewist
De serene van de hemel
En de rust wachtend op plaats in mij
Het verlangen om te vertellen naar het einde
Het was in een lucht die je gaf
En je zang is veranderd.
En jouw lichaam van het mijne.
Een vlecht geplukt
En het bloed koelde af.
En mijn voet landde
Mijn stem fluisterde
Mijn droom is dood.
Geef me de zee, mijn rivier, mijn stoep
Geef me de lege kamer van mijn huis.
Ik laat je op het randje van je toespraak.
Over de huid in mij, weet je niets
Als de liefde voorbij is
En mijn lichaam vergat
De manier waarop je liep
In de hoeken van jou
En het maanlicht ging uit
En de nacht viel stil.
De koude achtergrond van de hemel
Het ging naar beneden en bleef
Maar verdriet leeft niet meer in mij.
Het is weg, Ik droeg p ' ra over het einde
Je moet gaan.
Het is de prijs van de liefde
Om weer te leven
Ik kan het niet eens meer proeven.
Om te zweten en te vrezen
Uit uw kokende schoot
Van je bloemenbloed.
Het kan me niet meer schelen.
Geef me de zee, mijn rivier, mijn weg
Mijn lege boot bij dageraad
Ik laat je in de kou staan van je toespraak.
In de vertigo van de stem als het eindelijk stil is