Mr Little Jeans — The Suburbs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Suburbs" van Mr Little Jeans.
Songteksten
In the suburbs, I, I learned to drive
And you told me we’d never survive
Grab your mother’s keys, we’re leaving
You always seemed so sure
That one day we’d be fighting in a suburban war
Your part of town against mine
I saw you standing on the opposite shore
But by the time the first bombs fell
We were already bored
We were already, already bored
Sometimes I can’t believe it
I’m moving past the feeling
Sometimes I can’t believe it
I’m moving past the feeling again
The kids want to be so hard
But in my dreams, we’re still screaming
And running through the yard
And all of the walls that they built in the seventies finally fall
And all of the houses they built in the seventies finally fall
Meant nothing at all
Meant nothing at all, it meant nothing
Sometimes I can’t believe it
I’m moving past the feeling
Sometimes I can’t believe it
I’m moving past the feeling and into the night
So can you understand
Why I want a daughter while I’m still young?
I want to hold her hand
And show her some beauty before this damage is done
But if it’s too much to ask, if it’s too much to ask
Then send me a son
Under the overpass
In the parking lot we’re still waiting, it’s already passed
So move your feet from hot pavement and into the grass
'Cause it’s already passed
It’s already, already passed
Sometimes I can’t believe it
I’m moving past the feeling
Sometimes I can’t believe it
I’m moving past the feeling again
I’m moving past the feeling
I’m moving past the feeling
In my dreams we’re still screaming
We’re still screaming
We’re still screaming
Songtekstvertaling
In de buitenwijken heb ik leren rijden.
En jij zei dat we het nooit zouden overleven.
Pak je moeders sleutels, we gaan.
Je leek altijd zo zeker van je zaak.
Dat we op een dag zouden vechten in een buitenwijk oorlog
Jouw deel van de stad tegen het mijne.
Ik zag je aan de andere kant staan.
Maar tegen de tijd dat de eerste bommen vielen
We verveelden ons al.
We waren al verveeld.
Soms kan ik het niet geloven.
Ik ga voorbij het gevoel
Soms kan ik het niet geloven.
Ik ga weer voorbij het gevoel.
De kinderen willen zo hard zijn
Maar in mijn dromen, schreeuwen we nog steeds
En door de tuin rennen
En alle muren die ze bouwden in de jaren zeventig vallen eindelijk
En alle huizen die ze bouwden in de jaren zeventig vallen eindelijk
Het betekende helemaal niets.
Het betekende niets, het betekende niets.
Soms kan ik het niet geloven.
Ik ga voorbij het gevoel
Soms kan ik het niet geloven.
Ik ga voorbij het gevoel en in de nacht
Dus kun je begrijpen
Waarom wil ik een dochter nu ik nog jong ben?
Ik wil haar hand vasthouden.
En laat haar wat schoonheid zien voordat deze schade is aangericht.
Maar als het te veel gevraagd is, als het te veel gevraagd is.
Stuur me dan een zoon.
Onder het viaduct
Op de parkeerplaats wachten we nog, het is al voorbij.
Dus beweeg je voeten van hete plaveisel en in het gras
Want het is al voorbij.
Het is al voorbij.
Soms kan ik het niet geloven.
Ik ga voorbij het gevoel
Soms kan ik het niet geloven.
Ik ga weer voorbij het gevoel.
Ik ga voorbij het gevoel
Ik ga voorbij het gevoel
In mijn dromen schreeuwen we nog steeds
We schreeuwen nog steeds.
We schreeuwen nog steeds.