Mourning Widows — Too late songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Too late" van Mourning Widows.
Songteksten
There you were a mile away
You thought for sure you were in Rome
And then I showed up with myself
One second lasts forever
It’s too late
But I should have known better
It’s too late
You know, I should have known better
It’s too late
Yeah, I should have known better
Where do we go from here?
Last time I saw you, your throat was a savage
It opened up my whole chest
My heart fell onto the ground and it Bruised the grass, made a mess
I remember how the moon was cracked
The clouds were dirty so you went
And drank the light till it was dark
A sudden snow in summer
Too late
But I should have known better
It’s too late
You know, I should have known better
It’s too late
Yeah, I should have known better
Where do we go from here?
I saw the vertical plunge of a dream
The human pain, the work of art
I fell for your skeleton, diving in deep
The love was deep
Your love was quicksand
I feel the wisdom of your feet
The miles and miles they walked
The night you held the earth between your knees
I couldn’t stop the bleeding
It’s too late
Songtekstvertaling
Daar was je op een kilometer afstand.
Je dacht zeker dat je in Rome was.
En toen kwam ik met mezelf.
Een seconde duurt eeuwig.
Het is te laat.
Maar ik had beter moeten weten.
Het is te laat.
Ik had beter moeten weten.
Het is te laat.
Ja, ik had beter moeten weten.
Hoe gaan we nu verder?
De laatste keer dat ik je zag, was je keel een wilde.
Het opende mijn hele borst.
Mijn hart viel op de grond en het brak het gras, maakte een puinhoop
Ik weet nog hoe de maan gebarsten was.
De wolken waren vies dus je ging
En dronk het licht tot het donker was
Een plotselinge sneeuw in de zomer
Te laat.
Maar ik had beter moeten weten.
Het is te laat.
Ik had beter moeten weten.
Het is te laat.
Ja, ik had beter moeten weten.
Hoe gaan we nu verder?
Ik zag de verticale sprong van een droom
De menselijke pijn, het kunstwerk
Ik viel voor je skelet, dook diep.
De liefde was diep
Je liefde was drijfzand.
Ik voel de wijsheid van je voeten.
De mijlen en mijlen liepen ze
De nacht dat je de aarde tussen je knieën hield
Ik kon het bloeden niet stoppen.
Het is te laat.