Mourning Beloveth — The Insolent Caul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Insolent Caul" van Mourning Beloveth.
Songteksten
To walk among intricate ordeals, to survive the artifical heaven that turned
the marble monuments pale is a cold effigy to the dulcet murmurings of loneliness.
The insolent caul spoke of forgetfulness and the glittering air that tends the
limpid seasons. The sea of reason clawed its way to a height and came crashing down, while the blazing
thoughts lay vunerable beneath the
elusive gaze.
The distance is not a door but a silent, black wall to which we are committed.
The moon is gone but my lidless
sleep remembers its traces like fingerless hands crawling on my back.
The sinister duel between waking and torture rages on as the dour hours slowly
fall.
Songtekstvertaling
Om tussen ingewikkelde beproevingen te lopen, om de kunstmatige hemel te overleven die veranderde.
de marmermonumenten bleek is een koude beeltenis aan de dulcet gemompel van eenzaamheid.
De brutale caul sprak van vergetelheid en de glinsterende lucht die de
slappe seizoenen. De zee van de rede kroop naar een hoogte en stortte neer, terwijl de vlammende
gedachten lagen ontelbaar onder de
ongrijpbare blik.
De afstand is geen deur, maar een stille, zwarte muur waar we aan verbonden zijn.
De maan is verdwenen maar mijn hersenloze
slaap herinnert zich zijn sporen als vingerloze handen die op mijn rug kruipen.
Het sinistere duel tussen ontwaken en marteling woedt voort als de dour uren langzaam
vallen.