Mourning Beloveth — All Hope Is Pleading songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "All Hope Is Pleading" van Mourning Beloveth.

Songteksten

The silent universe seeks echoes to live, to catch a glance but afraid to give
For the moments are not measured
in time, but in knowledge where some live sublime So this fire must be nourished
from birth, to realise we are
born from the dirt
The silence of a world without you, the laughing is over now All sound we swallow with pride, quenched within
a sea The swell and dip, swallowed and hollowed through
To lose the fight for life, last breath, fighting the life I breath The surge and
swell of rain, trickles
through, my thoughts each time I die My thoughts are taking form, under clouds,
the struggle goes on Striving for
pain and now I breath, never feel, what is this life for? All hope is pleading,
last day, for death has come
Rotting away for we are drowned, our days, fall on this night I breath This
plague into us breaths, our
conception, for we are dead Lead the way to murder, realise, we are never born
Enter light of pain as we are dead again As the sea swells and dips with
emotion losing its grip Swallowed and
hollowed again by the mere existence of pain
All hope is dead again All hope is pleading for existence The surge and swell
of pain ruins me Trickles
through every breath I take

Songtekstvertaling

Het stille universum zoekt echo ' s om te leven, om een blik te vangen maar bang om te geven
Want de momenten worden niet gemeten
in de tijd, maar in de wetenschap waar sommigen subliem leven ... dus dit vuur moet gevoed worden.
vanaf de geboorte, om te beseffen dat we
geboren uit het vuil
De stilte van een wereld zonder jou, het lachen is voorbij nu al het geluid we slikken met trots, neergedaald van binnen
een zee de deining en dip, opgeslokt en uitgehold door
Om het gevecht voor het leven te verliezen, laatste adem, vechtend tegen het leven dat ik adem de golf en
deining van de regen, trickles
door, mijn gedachten elke keer als ik sterf mijn gedachten vormen zich, onder wolken,
de strijd gaat door naar
pijn en nu adem ik, nooit voelen, waar is dit leven voor? Alle hoop is pleiten,
laatste dag, want de dood is gekomen
Wegrotten omdat we verdronken zijn, onze dagen, vallen op deze nacht adem ik dit
de pest in ons ademhalingen, onze
conceptie, want we zijn dood leidt de weg naar moord, realiseren, we zijn nooit geboren
Treed het licht van pijn binnen als we weer dood zijn als de zee zwelt en dipt met
emotie die zijn grip verliest opgeslokt en
opnieuw uitgehold door het bestaan van pijn
Alle hoop is weer dood alle hoop pleit voor het bestaan de golf en zwellen
van pijn ruïneert Me Trickles
door elke ademtocht die ik neem