Mors Principium Est — I Will Return songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Will Return" van Mors Principium Est.
Songteksten
Three thousand years of sleep, but now i’m
Awake
The moments were divided by invertible pain
They seemed like years of torture and
Solitude,
Despair and scorched in eternal fire
Far more glorious than you could dream
I ruled them from my iron throne
Oh mighty lord, oh mighty don’t let them
Forget
The fact, that they betray
Now that i’m back in the throne
I will never be all alone
I will make you pay the price
For locking me up inside
You thought i would never return
But one thing you should learn
A true king never forgets
You betray me Three thousand years of sleep, but now have
Returned
A fleeting eternity, my strength regained
Black wintery dead, absent of color
Insect or beast, unmeasured by all life
The sufferings of man’s mortality
I should weigh the sands, the sands of reality
Where all these things could pass us by But i will not be deaf and blind
All but my pride they gave me back
And the agony they do not show
This suffocating sense of silence
They should use their voice until it’s echoless
Songtekstvertaling
Drieduizend jaar slaap, maar nu ben ik
Wakker
De momenten werden gedeeld door inverteerbare pijn.
Ze leken jaren van marteling en
Eenzaamheid,
Wanhoop en verschroeid in eeuwig vuur
Veel glorierijker dan je kon dromen
Ik regeerde over hen van mijn ijzeren troon.
Oh machtige heer, Oh machtige laat ze niet
Vergeten
Het feit, dat ze verraden
Nu ik weer op de troon zit
Ik zal nooit helemaal alleen zijn.
Ik zal je de prijs laten betalen.
Dat je me opgesloten hebt.
Je dacht dat ik nooit meer terug zou komen.
Maar één ding moet je leren.
Een echte koning vergeet nooit
Je verraadt Me drieduizend jaar slaap, maar nu heb je
Teruggestuurd
Een vluchtige eeuwigheid, mijn kracht herwonnen
Black wintery dood, zonder kleur
Insect of beest, onmeetbaar door al het leven
Het lijden van de sterfelijkheid van de mens
Ik zou het zand moeten wegen, het zand van de realiteit
Waar al deze dingen ons voorbij kunnen gaan maar Ik zal niet doof en blind zijn
Behalve mijn trots gaven ze me terug.
En de bestraffing die zij niet tonen.
Dit verstikkende gevoel van stilte
Ze moeten hun stem gebruiken tot het echoless is.