Moonspell — Love Crimes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Love Crimes" van Moonspell.
Songteksten
The cold nights have awakened Me The soft winds to undress Me The nails of two witches have touched Me Their caress cuts like the sharpest ice
Yes it is their way, this so mysterious way
Of welcoming Me, welcoming Me Their way to remember
Distant nights of Passion and Doom
Where, naked, have I bathed in velvet waters
Witnessed by an accomplice smile inside an innocent Moon
Serene were the beings who guided Me Empty were the hands which undressed Me To carve strange symbols unknown to Me But lay so dearly inside of Me This is my way, this so mysterious way
Of welcoming She, welcoming She
My way to remember
Distant nights of Passion and of Doom
Where we both wore flesh crowns to defy
The skies in their blue and so vague tyranny
We are mute villains
Drinking of Love as insolent Vampires
Valsing through stars and skies
Leaving subtle traces of Loss
At that and all to come Winter nights
Like neophyte ravens in the strangest nest
Charmed by the wilderness of his strange host
Drawing naivety with our blood and semen
Ritually engraved in our hearts and chests
Marks of a pain, signs of a love crime
That will forever and never last
It is our way, this so mysterious way of loving
Of welcoming thee, welcoming thee
Our way to remember
Forever lost nights of Passion and Doom
Remembrance served in cups of sorrow and pride
For all the eternities we№ll still cry
For having lost amidst the stars our bride
Untouchable in her smile, inside the great Silver Eye
Every night she is condemned to shine
Songtekstvertaling
De koude nachten hebben me wakker gemaakt de zachte wind om me uit te kleden de nagels van twee heksen hebben me aangeraakt hun streling sneden als het scherpste ijs
Ja, Het is hun manier, dit is zo mysterieus
Om me te verwelkomen, me te verwelkomen op hun manier om me te herinneren
Verre nachten van passie en verdoemenis
Waar, naakt, heb ik gebaad in fluwelen wateren
Getuige van een medeplichtige glimlach in een onschuldige maan
Serene waren de wezens die me leeg geleid hebben de handen die me uitkleden om vreemde symbolen te snijden die mij onbekend waren maar zo innig in Me lagen Dit is mijn manier, deze zo mysterieuze manier
Om haar te verwelkomen, haar te verwelkomen
Mijn manier om te herinneren
Verre nachten van hartstocht en ondergang
Waar we beiden vleeskroon droegen om te trotseren
De hemel in hun Blauw en zo vage tirannie
We zijn stomme schurken.
Drinken van liefde als Brutale vampiers
Vallend door sterren en lucht
Subtiele sporen van verlies achterlatend
Op die en alle komende Winter nachten
Zoals neophyte ravens in het vreemdste nest.
Gecharmeerd door de wildernis van zijn vreemde gastheer
Naïviteit met ons bloed en sperma.
Ritueel gegraveerd in ons hart en borst
Sporen van pijn, tekenen van een liefdesmisdrijf
Dat zal voor altijd en nooit duren
Het is onze manier, deze mysterieuze manier van liefde
Om u te verwelkomen, u te verwelkomen
Onze manier om te herinneren
Voor altijd verloren nachten van passie en verdoemenis
Herdenking in bekers van droefheid en hoogmoed
Voor alle eeuwigheid die we№ll nog steeds huilen
Voor het verloren hebben tussen de sterren onze bruid
Onaantastbaar in haar glimlach, in het grote zilveren oog
Elke nacht is ze gedoemd te schitteren.