Monolithe — Monolithe I songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Monolithe I" van Monolithe.
Songteksten
The wider is connected to the smaller.
All is one and one is all. Maelström of connecting elements embracing absolute
nothingness.
Melting into useless strapes. Moving to nowhere. With purposeless destination.
Through time and space. In brotherhood with an abstract presence in a sphere of absurd vacuum.
It has always been a deep black hole without meaning for the ones who were once
put there,
trying to find an aim to all this. In presence of an alien reflection they
progressed.
Unconscious of a cosmic plan distant from uncountable centuries away.
And the time had come… There was just nothing and then it was there…
Then darkness disappeared. Far from the random shapes of nature,
beyond the bounded knowledge of men.
Shining in a morning sun, it was standing, beautiful. An artefact raised at the
horizon of Earth,
a sense and a purpose to the being. From beyond the infinite and further,
a non understandable communication.
Messenger of what was once, still is, and will ever be. Past and future at the
lowest point of the scale.
A sign of the watchers, kindly looking to their herds… Waiting to be reached.
. A clue from above.
A mean of colonisation through the aeons,
self confident intelligent species used like flock raised to thoughts and
civilization.
For an unreachable and inexorable goal. Nothing was random. A beast known as mankind.
Evolution through centuries… A monolith as message… For the sake of what?
Songtekstvertaling
De bredere is verbonden met de kleinere.
Alles is één en één is alles. Maelström van de verbindende elementen die absoluut zijn
leegte.
Smelt in nutteloze gebouwen. Verhuizen naar nergens. Met een doelloze bestemming.
Door tijd en ruimte. In broederschap met een abstracte aanwezigheid in een sfeer van absurd vacuüm.
Het is altijd een diep zwart gat geweest zonder betekenis voor degenen die ooit
zet daar maar neer.,
proberen een doel te vinden voor dit alles. In aanwezigheid van een buitenaardse reflectie
vorderen.
Onbewust van een kosmisch plan ver van onoverkomelijke eeuwen weg.
En de tijd was gekomen... er was gewoon niets en toen was het er…
Toen verdween de duisternis. Ver van de willekeurige vormen van de natuur,
buiten de grenzen van de kennis van mensen.
Het scheen in een ochtendzon, het stond, prachtig. Een artefact dat op de
horizon van de aarde,
een gevoel en een doel voor het wezen. Van voorbij het oneindige en verder,
een niet begrijpelijke communicatie.
Boodschapper van wat eens was, is en zal zijn. Verleden en toekomst in de
laagste punt van de schaal.
Een teken van de wachters, vriendelijk kijkend naar hun kuddes... wachtend om bereikt te worden.
. Een aanwijzing van bovenaf.
Een middel van kolonisatie door de aeons,
zelfverzekerde intelligente soorten gebruikt als kudde opgewekt tot gedachten en
beschaving.
Voor een onbereikbaar en onverbiddelijk doel. Niets was willekeurig. Een beest dat bekend staat als de mensheid.
Evolutie door eeuwen heen ... een monoliet als boodschap ... voor wat?