Монгол Шуудан — Колоколенка songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Колоколенка" van Монгол Шуудан.
Songteksten
На горе, на горочке стоит колоколенка,
А с нее по полюшку лупит пулемет,
И лежит на полюшке сапогами к солнышку
С растакой -то матерью наш геройский взвод.
Мы землицу лапаем скуренными пальцами,
Пули, как воробушки, плещутся в пыли...
Дмитрия Горохова да сержанта Мохова
Эти вот воробушки взяли да нашли.
Тут старшой Крупенников говорит мне тоненько,
Чтоб я принял смертушку за честной народ,
Чтоб на колоколенке захлебнулся кровушкой
Растакой-разэтакий этот сукин кот.
Я к своей винтовочке крепко штык прилаживал,
За сапог засовывал старенький наган.
"Славу" третьей степени да медаль отважную
С левой клал сторонушки глубоко в карман.
Мне сухарик подали,мне чинарик бросили
Мне старшой Крупенников фляжку опростал.
Я ее испробовал, вспомнил маму родную
Да по полю ровному быстро побежал.
А на колоколенке сукин кот занервничал,
Стал меня выцеливать, чтоб наверняка.
Да, видать, сориночка- малая песчиночка-
В глаз попала лютому - дёрнулась рука.
Я -т винтовку выронил да упал за камушек,
Чтоб подумал вражина, будто зацепил.
Да он, видать, был стрелянный - сразу не поверил мне
И по камню-камушку длинно засадил.
Да, видно, не судьба была пули мне испробовать...
Сам старшой Крупенников встал, как на парад.
Сразу с колоколенки, весело чирикая,
В грудь слетели пташечки, бросили назад.
Горочки-пригорочки, башни-колоколенки...
Что кому назначено? Чей теперь черед?
Рана не зажитая, память неубитая -
Солнышко, да полюшко, да геройский взвод..
Songtekstvertaling
Op de berg, op de heuvel is een klokkentoren,
En met het op polyushku beukende Machinegeweer,
En ligt op polyushke laarzen aan de zon
Met rastakas, de moeder van het peloton van onze held.
We pauwen de aarde met gekrulde vingers.,
Kogels, zoals mussen, die in het stof spatten...
Dmitry Gorokhov en Sergeant Mokhov
Dit zijn mussen die Ja gevonden hebben.
Hier spreekt de voorman Krupennikov nauwelijks tot mij.,
Dat ik mijn moeder als een eerlijk volk mag beschouwen.,
Om te verdrinken in bloed op de klokkentoren.
Rastali-razetki die klootzak.
Ik repareerde de bajonet stevig aan mijn geweer.,
Er zat een oude revolver in z ' n laars.
"Glorie" van de derde graad en een dappere medaille
Aan de linkerkant stak hij de sproeten diep in zijn zak.
Ze gaven me een cracker en gaven me een chinarik.
Senior Krupennikov heeft mijn fles leeggemaakt.
Ik probeerde het, herinnerde me mijn moeder ' s inboorling.
Ja, op een vlak veld liep snel.
En op de klokkentoren werd die klootzak nerveus.,
Hij richtte zich op mij om zeker te zijn.
Ja, zie je, Marinochka - kleine peccinotti-
In het oog van de woeste hand.
Ik liet mijn geweer vallen en viel over een rots.,
Om te denken dat de vijand gepakt wordt.
Hij moet neergeschoten zijn, hij geloofde me niet meteen.
En op een steen-een steen lang geplant.
Ja, in zicht, niet het lot was kogels die ik probeerde.
Krupennikov stond zelf op als een optocht.
Onmiddellijk vanaf de klokkentoren, Vrolijk twitteren,
Vogels vlogen in mijn borst en gooiden me terug.
Gorochki-hillocks, torens-bell torens...
Wat is aan wie toegewezen? Wiens beurt is het nu?
De wond is niet genezen, de herinnering is niet vernietigd -
Sunny, Ja Polyushko, Ja heldhaftig peloton..