Mon Laferte — Un Alma En Pena songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un Alma En Pena" van Mon Laferte.
Songteksten
La casa sin luz, el frío en los pies.
Me pongo a pensar, me acuesto al revés.
En la cama y se me pasa el tiempo, sólo recordando.
Como un alma en pena sigo esperando.
Estoy tan falta de cariño de años pasados.
De niña queriendo, de grande odiando.
Y prefiero hacerme la tonta para no verme tan sola.
Solo fluyo como un río, discretamente me sonrío.
Me pongo el traje largo, el brillo tapa todo.
El miedo borboteando la risa delirando.
Y ya estoy como en el cero de mi cuenta al revés.
Aunque perdiera un dedo me entrego otra vez.
Lo mal que me han parido intento ocultarlo.
Que sanen las heridas.
Yo vivo esperando.
Y me pongo a hacer una lista de tantos, tantos maldecidos.
En la patria que me adopta hay tantos desaparecidos.
Y tengo tanta pena, tanta rabia en la garganta.
De esta humanidad distante, egoísta y que mata.
Y para cantar desde adentro no importa de quien sea la voz.
Hay tanto que decir, que no me alcanza una canción.
No soy muy buena hablando, tampoco escribiendo.
Sólo son palabras locas de una loca que se ha muerto.
Songtekstvertaling
Het huis zonder licht, de kou op de voeten.
Ik begin te denken, Ik lig achterstevoren.
In bed en ik breng tijd door, gewoon herinneren.
Als een ziel in verdriet blijf ik wachten.
Ik ben zo liefdeloos van jaren geleden.
Als een kind dat wil, als een volwassen haat.
En ik zou liever een dwaas zijn om mezelf niet zo alleen te zien.
Ik stroom als een rivier, stilletjes glimlachen.
Ik draag het lange pak, de glitter bedekt alles.
Angst gorgelend gelach razend.
En ik ben al nul op mijn tel achteruit.
Zelfs als ik een vinger verlies, geef ik mezelf weer aan.
Ik probeer te verbergen hoe erg ze mij ter wereld hebben gebracht.
Genees de wonden.
Ik leef wachtend.
En ik begin een lijst te maken van zoveel, zoveel vervloekte.
In het land dat me adopteert ontbreken er zoveel.
En ik heb zoveel verdriet, zoveel woede in mijn keel.
Van deze afstandelijke, egoïstische, moordende mensheid.
En van binnenuit zingen maakt niet uit wiens stem het is.
Er is zoveel te zeggen, Ik kan geen liedje krijgen.
Ik ben niet zo goed in praten, Ik ben niet zo goed in schrijven.
Het zijn gewoon gekke woorden van een gekke vrouw die stierf.