Modern Life Is War — Farmer's Holiday Association songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Farmer's Holiday Association" van Modern Life Is War.
Songteksten
We came crashing down, right on time,
Like the twenty-ninth of twenty nine.
Days spent down on our knees,
Watching stolen soil sift through our fingers.
So what the fuck are we still waiting for?
For some someone to save us?
For the rains to come?
Watching strong foundations come undone.
We’re not waiting for the dust to settle anymore.
We’re marching in and we’re kicking down the door.
We’re not waiting for the dust to settle anymore.
We’re marching in and we’re kicking down the door.
Kicking down the door.
Kicking down the door.
All hope died when the hunger came.
First the slender cheeks, and then the sunken eyes.
And soon every dirty face just looked the same.
Common graves are calling our names.
Calling us out of a life plagued by doubt.
We used to be so fucking string.
Do you remember when we sang those songs together?
Is there no such thing as a heartfelt word,
In times of fair weather?
We’re not waiting for the dust to settle anymore.
We’re marching in and we’re kicking down the door.
We’re not waiting for the dust to settle anymore.
We’re marching in and we’re kicking down the door.
Songtekstvertaling
We stortten neer, precies op tijd. ,
Zoals de negenentwintigste van negenentwintig.
Dagen op onze knieën,
Kijken naar gestolen grond die door onze vingers glift.
Waar wachten we nog op?
Voor iemand die ons kan redden?
Voor de regen?
Kijken naar sterke funderingen die ongedaan gemaakt worden.
We wachten niet meer op het stof.
We marcheren naar binnen en trappen de deur in.
We wachten niet meer op het stof.
We marcheren naar binnen en trappen de deur in.
De deur intrappen.
De deur intrappen.
Alle hoop stierf toen de honger kwam.
Eerst de slanke wangen, en dan de verzonken ogen.
En al snel zag elk vies gezicht er hetzelfde uit.
Gewone graven roepen onze Namen.
Ons oproepen uit een leven geplaagd door twijfel.
We waren vroeger zo ' n snaar.
Weet je nog dat we die liedjes samen zongen?
Bestaat er niet zoiets als een oprecht woord?,
In tijden van mooi weer?
We wachten niet meer op het stof.
We marcheren naar binnen en trappen de deur in.
We wachten niet meer op het stof.
We marcheren naar binnen en trappen de deur in.