Misery Signals — Parallels songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Parallels" van Misery Signals.
Songteksten
No footprints before me Will I be the one that finds a way?
Our fate unfolding
Is there something more then the roles we play?
How deep the roots dig
And they sink into my skin
I see myself in the cracks of your foundation
And these walls will crumble by our hands
We don’t talk much anymore
And we’re not letting down our guard
We are not alone
Everyone is lost
Waiting on a second wind
Just believe we are not alone
Speak to me.
What can be said while we’re still being honest?
Only then will these marks start to heal
And cleanse us of these demons
But there’s so much to say, and there’s so little time
Take my hand and walk with me Lead me to salvation
And in return I’ll offer you my pledge to start all over
But there’s so much to say, and we’re so far behind
No footprints before me Will I be the one that finds a way?
Feel how deep the roots dig
And they sink into my skin
I see myself in the cracks of your foundation
And these walls will crumble by our hands
We don’t talk much anymore, but motherf**ker we hit hard
No, we are not alone
Everyone is lost
Waiting on a second wind
We are not alone
Songtekstvertaling
Geen voetafdrukken voor mij zal ik degene zijn die een manier vindt?
Ons lot ontvouwt
Is er iets meer dan de rollen die we spelen?
Hoe diep graven de wortels
En ze zinken in mijn huid
Ik zie mezelf in de scheuren van je Stichting.
En deze muren zullen afbrokkelen door onze handen
We praten niet veel meer.
En we laten onze waakzaamheid niet verslappen.
We zijn niet alleen.
Iedereen is verloren.
Wachtend op een tweede wind
Geloof gewoon dat we niet alleen zijn.
Praat tegen me.
Wat kunnen we zeggen als we nog steeds eerlijk zijn?
Alleen dan zullen deze tekens beginnen te genezen
En reinig ons van deze demonen.
Maar er is zoveel te zeggen, en er is zo weinig tijd.
Neem mijn hand en loop met me mee leid me naar verlossing
En in ruil daarvoor bied ik je mijn belofte om opnieuw te beginnen.
Maar er is zoveel te zeggen, en we lopen zo ver achter.
Geen voetafdrukken voor mij zal ik degene zijn die een manier vindt?
Voel hoe diep de wortels graven
En ze zinken in mijn huid
Ik zie mezelf in de scheuren van je Stichting.
En deze muren zullen afbrokkelen door onze handen
We praten niet veel meer, maar we slaan hard toe.
Nee, we zijn niet alleen.
Iedereen is verloren.
Wachtend op een tweede wind
We zijn niet alleen.