Misery Index — Sensory Deprivation songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sensory Deprivation" van Misery Index.
Songteksten
Anachronisms piling high on memories decayed, 300 days have passed again and
here I am, nothing’s changed,
Burning time, the specters of a past life lived,
Another year, to wallow in the bitterness of loss,
Recast into this languid mold,
Back to a state of Thermidor,
Entranced by the reminiscence haunt,
But what could have been, now is gone,
The detritus of days long past lie shipwrecked 'cross my ocean floor,
Where laughing ghosts echo of halcyon days I knew before,
Demons breeding demons in my head,
Is this how the book of life ends?
Dead drunk, dejected and unsung?
Left with no purpose but to grieve?
And far are the cosmos that twist and unwind,
A left-handed path into the black,
As youth dissolves quickly and tensions divide,
I stand frozen on that day I left,
A circumnavigation course, adrift, lost and compromised,
Navigating mental seas, balkanized, 28, 23, 17, and 33, each era brands its
stigma scar,
The stare of Medusa, the death in my eyes,
Numbing reflections, from senses deprived…
Songtekstvertaling
Anachronismen stapelen zich op van herinneringen die vergaan zijn, 300 dagen zijn weer voorbij gegaan en
hier ben ik, er is niets veranderd.,
Burning time, the specters of a past life lived,
Nog een jaar, om te zwelgen in de bitterheid van verlies,
Herschikt in deze kwijnende schimmel,
Terug naar een toestand van Thermidor,
Betoverd door de herinneringen,
Maar wat had kunnen zijn, nu is weg,
De detritus van dagen lang geleden ligt schipbreuk over mijn oceaanbodem,
Waar lachende geesten echo van halcyon dagen die ik eerder kende,
Demonen die demonen in mijn hoofd voortbrengen,
Is dit hoe het boek des levens eindigt?
Dood dronken, neerslachtig en ongezond?
Met geen ander doel dan rouwen?
En ver zijn de kosmos die draaien en ontspannen,
Een linkshandig pad in het zwart,
Als de jeugd snel oplost en de spanningen verdelen,
Ik sta bevroren op de dag dat ik vertrok,
Een omtrek koers, stuurloos, verloren en gecompromitteerd,
Het navigeren van de mentale zeeën, gebalkaniseerd, 28, 23, 17 en 33, elk tijdperk brandmerkt zijn
litteken op stigma,
De blik van Medusa, de dood in mijn ogen,
Verdoovende reflecties, van zinnen beroofd…