Misanthrope — Impermanence & Illumination songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Impermanence & Illumination" van Misanthrope.
Songteksten
L’essence de la vie n’est que contradiction
Souffles tes cierges avant de baillonner tes enfants
Que ta descendance s’eteigne comme une braise de sang
Delivres ces oiseaux momifies de leur cage
Carresses d’emotion jonches d’ames de marbre
Que nos vies d’agenouilles s’enduisent de douleur
Je ne veux plus survivre a ce monde a venir
Ou vais-je?
A quoi sert-on?
Quelle est l’origine de l’etre?
Je t’en supplie Dieu ne me dit plus non !
Rassure nous sur ces questions qui nous hantent
Si tu nous a cree, pourquoi nous laisser deriver
La dualite entre le bien et le mal
Cette atroce faculte de pouvoir rever
Le primum movins, l’absence du noir
Cette impossibilite de ne pouvoir avancer
Sans toujours trebucher, s’effondrer
Le Seigneur de mon ego n’est qu’illusion
Pourquoi nous laisser eternellement sans reponse
Je ne peux plus supporter l’idee meme d’exister
Bafouons notre Foi en ton omniscience
Prier n’exauce meme plus mes peches
Es-tu le spleen, la glaciale approche du neant
L’habile imagination d’une poignee de croyants
Tu nous as donne une unique reponse dans la fuite
Il faudra bien un jour que douleur s’amenuise
J’ai enfin trouve le calme et la serenite
Qui precede le detachement
La compassion de tout etre
N’est qu’impermanence et illumination
5. Les Litanies de Satan
O Toi, le plus savant et le plus beau des Anges
Dieu trahi par le sort et prive de louanges
O Satan, prends pitie de ma longue misere !
O Prince de l’exil, a qui l’on a fait tort
Et qui, vaincu, toujours te redresse plus fort
O Satan, prends pitie de ma longue misere !
Toi qui sais tout, grand roi des choses souterraines
Guerisseur familier des angoisses humaines
O Satan, prends pitie de ma longue misere !
Pere adoptif de ceux qu’en sa noire colere
Du paradis terrestre a chasses Dieu le Pere
O Satan, prends pitie de ma longue misere !
O Toi qui de la Mort, ta vieille et forte amante
Engendras l’Esperance, — une folle charmante !
O Satan, prends pitie de ma longue misere !
Gloire et louange a toi, Satan, dans les hauteurs
Du ciel, ou tu regnas, et dans les profondeurs
De l’Enfer, ou, vaincu, tu reves en silence !
Fais que mon ame un jour, sous l’Arbre de Science
Pres de toi se repose, a l’heure ou sur ton front
Comme un Temple nouveau ses rameaux s’epandront !
6. La Druidesse du G (c)vaudan
Tapie dans l’ombre d’une nuit sauvage
Dernier contrepoids d’animalite dressee
Dressee contre l’humanite
A pas de loup elle se faufile
Courbant son ossature d’une souplesse divine
Filant tel le feu follet au milieu des forets
Ou son velours bleute entoure un regard de saphir cisele
Druidesse, defie les pieges a loups tendus a l’encontre de ton elegance
Car l’homme effraye s’arme contre ton improbable existence
Appeure les, toi la proie ideale, impitoyablement chassee
Bouc emissaire, agitateur de sortileges ancres dans le passe
Memoire de nos ancetres, terrorises par la Bete
La druidesse du Gevaudan tranforme son corps en metamorphose
Ses crocs dechiquetant sa peau d’ecorce de rose
Rude accouchement d’un metabolisme necrose
Devorante renaissance d’un sang noir et souille
La druidesse du Gevaudan se regenere de sagesse et d’immobilisme
Enluminant ses grimoires de dorures gaeliques
Offrant a la nature son sang comme «force de vie»
Elle canalise la Bete en chacune de nos folies Faisons appel aux rudiments des
techniques de chasse
Druidesse, defie les pieges a loups tendus a l’encontre de ton elegance
Car l’homme effraye s’arme contre ton improbable existence
Appeure les, toi la proie ideale, impitoyablement chassee
Bouc emissaire, agitateur de sortileges ancres dans le passe
De nos contrees reculees
Songtekstvertaling
De essentie van het leven is slechts contradictie.
Blaas je kaarsen uit voor je je kinderen gaapt.
Laat je nageslacht sterven als een bron van bloed.
Haal deze gemummificeerde vogels uit hun kooi.
Dragers van emoties van marmer ames
Laat ons leven op onze knieën besmeurd worden met pijn
Ik wil deze wereld niet overleven.
Waar ga ik heen?
Wat heeft het voor zin?
Wat is de oorsprong van het bestaan?
Ik smeek je, God vertelt me niets meer !
Stel ons gerust over deze kwesties die ons achtervolgen.
Als je ons geloofde, waarom liet je ons dan gaan?
De dualiteit tussen goed en kwaad
Dit afschuwelijke vermogen om te kunnen beoordelen
De primum movins, de afwezigheid van de zwarte
Deze onmogelijkheid om geen vooruitgang te kunnen boeken
Zonder altijd trebucher, instorting
De Heer van mijn ego is slechts illusie
Waarom laat je ons voor altijd onbeantwoord?
Ik kan niet tegen het idee om zelfs maar te bestaan.
Laat ons ons geloof in uw alwetendheid verloochenen.
Bidden beantwoordt zelfs mijn zonden niet meer.
Ben jij de milt, de ijzige benadering van het niets
De vakkundige verbeelding van een handvol gelovigen
Je gaf ons een enkel antwoord tijdens de ontsnapping.
Het zal één dag duren voor de pijn verdwijnt.
Ik vond eindelijk rust en sereniteit
Die voorafgaat aan de post
Het mededogen van al het zijn
Is slechts vergankelijkheid en verlichting
5. De litanieën van Satan
O gij, de geleerde en de schoonste der Engelen.
God verraden door het lot en beroofd van lof
O Satan, heb medelijden met mijn lange ellende !
O Prins van ballingschap, onrecht aangedaan
En die, verslagen, je steeds sterker maakt.
O Satan, heb medelijden met mijn lange ellende !
Jij die alles Weet, grote koning van de ondergrondse dingen.
Bekende krijger van menselijke angsten
O Satan, heb medelijden met mijn lange ellende !
Adoptievader van hen die in zijn zwarte woede
Uit het aardse paradijs heeft God de vader verdreven
O Satan, heb medelijden met mijn lange ellende !
O jij die van de dood bent, jouw oude en sterke minnaar
Je wekt hoop, een charmante gekke vrouw !
O Satan, heb medelijden met mijn lange ellende !
Glorie en lof aan u, Satan, op de hoge plaatsen
Uit de hemel, waar jullie regeerden en in de diepten.
Uit de hel, of, verslagen, geniet je in stilte !
Maak mijn ziel op een dag, onder de boom van de wetenschap
Dicht bij je rust, op tijd of op je voorhoofd
Als een nieuwe tempel zullen de takken zich verspreiden !
6. De druïde van de G (C)vaudan
Loerend in de schaduw van een wilde nacht
Last weight of dressed animalite
Getraind tegen de mensheid
Geen wolf die ze sluipt
Zijn frame buigen met goddelijke flexibiliteit
Draaien als het vuur in het midden van het bos
Of het blauwe fluweel omringt een blik van saffier cisele
Druidesse, trotseer de plagen van wolven die je elegantie te boven gaan.
Want de mens schrikt zich af tegen jouw onwaarschijnlijke bestaan.
Noem ze, je bent de ideale prooi, genadeloos opgejaagd
Afgezant geit, onruststoker van spreuken ankers in de pas
Herinnering aan onze voorouders, geterroriseerd door het beest
De druïde van de Gevaudan verandert zijn lichaam in metamorfose.
Haar tanden verscheuren haar huid van rozenbast
Ruwe levering van een stofwisselingsnecrose
De wedergeboorte van een zwart bloed verslinden en vervuilen
De druïde van de Gevaudan regenereert met wijsheid en immobiliteit.
Zijn grimoires verlichten met Gaelische vergulding
De natuur zijn bloed aanbieden als een " levenskracht»
Ze kanaliseert het beest in elk van onze dwaasheid laten we een beroep doen op de grondbeginselen van
jachttechnieken
Druidesse, trotseer de plagen van wolven die je elegantie te boven gaan.
Want de mens schrikt zich af tegen jouw onwaarschijnlijke bestaan.
Noem ze, je bent de ideale prooi, genadeloos opgejaagd
Afgezant geit, onruststoker van spreuken ankers in de pas
Van onze achterstand