Mina — Il Vento songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il Vento" van Mina.
Songteksten
Il vento ha soffiato per le strade
La campana del paese ha suonato
Mentre un vecchio camminando sull’asfalto
Rincorre il suo passato
E la notte così grande e tenebrosa
Tira in sé tutto quel che mi circonda
La montagna è così piena e così vuota
Sembra voglia chiamarmi a sé
Ma io non volevo andare lì
L’esistenza mia da lì finì
Un inferno di strade e di fiori
Di nuvole e colori
La testa che viaggia nel buio
Purtroppo non è più la mia
E queste nuvole e fiori
Ormai non mi tiran più
E io mi ribello
Coro: ma cosa fai
E io me ne vado
Coro: ma dove vai
Nelle mani un’immensa pianura
Un’immensa distesa di fiori
Dove sfogare i miei dolori
O dove andare a coltivare amori
Proprio in fondo a questo quadro
A questa orrenda pioggia di colori
Un piccolo puntino nero
Il tuo viso appeso a un chiodo
E mi sorride
Ma io non volevo andare lì
L’esistenza mia da lì finì
Un inferno di strade e di fiori
Di nuvole e colori
La testa che viaggia nel buio
Purtroppo non è più la mia
E queste nuvole e fiori
Ormai non mi tiran più
E io mi ribello
Coro: ma cosa fai
E io me ne vado
Coro: ma dove vai
Songtekstvertaling
De wind blies door de straten
De landbel ging
Terwijl een oude man op het asfalt loopt
Zijn verleden najagen
En de nacht zo groot en donker
Het brengt alles binnen wat me omringt.
De berg is zo vol en zo leeg
Hij lijkt me zelf te willen bellen.
Maar ik wilde er niet heen.
Mijn bestaan van daar eindigde
Een hel van straten en bloemen
Van wolken en kleuren
Het hoofd dat in het donker reist
Helaas is het niet meer van mij.
En deze wolken en bloemen
Ze trekken me niet meer.
En ik rebelleer
Maar wat doe je?
En ik ga weg.
Maar waar ga je heen?
In de handen van een onmetelijke vlakte
Een immense uitgestrektheid van bloemen
Waar ik mijn verdriet kan uiten
Of waar te gaan om liefdes te cultiveren
Aan de onderkant van deze foto
Op deze verschrikkelijke regen van kleuren
Een kleine zwarte stip
Je gezicht hangt aan een spijker.
En hij lacht naar me
Maar ik wilde er niet heen.
Mijn bestaan van daar eindigde
Een hel van straten en bloemen
Van wolken en kleuren
Het hoofd dat in het donker reist
Helaas is het niet meer van mij.
En deze wolken en bloemen
Ze trekken me niet meer.
En ik rebelleer
Maar wat doe je?
En ik ga weg.
Maar waar ga je heen?